خبرنگار، روابط عمومیِ مدیران نیستاعضای هیئت مدیره انجمن روابط عمومی با علی دارابی دیدار کردندروابطعمومیها سد راهِ انتشار اخبار و روایتهای دروغین شوندوقتی روابط عمومیها، رسانههای زرد را پرورش دادندنگاهی به ۱۰ بازیگر برتر صنعت روابط عمومی در سال ۲۰۲۶پاسخ روابطعمومی معاونت حقوقی صداوسیما به ادعای یک نمایندهاز سکانداری ارتباطات شهرداری تا سرپرستی سازمان تأمین اجتماعیکارگاه آموزشی «روابطعمومی هوشمند» تاصیکو برگزار شدضرورت آموزش تخصصی بازار سرمایه برای روابطعمومیهاضرورت عبور روابطعمومی از گزارش فعالیت به ایجاد تغییرنگاهی به ابزارهای دفاعی روابطعمومی در عصر هوش مصنوعیفراخوان بیستویکمین جشنواره انتشارات روابطعمومی منتشر شد از انتقال تجربه تا انتقال فرصت؛ حلقه مفقوده روابطعمومی ایرانروابط عمومی؛ از پشت میز اطلاعرسانی تا صندلی تصمیمسازیهشدار روابط عمومی بانک ملت درباره آگهیهای جعلی استخداممیلاد مقیمیزاده سرپرست روابطعمومی استانداری کرمان شدچرا حقیقت، اصالت و حق نویسنده باید اولویت روزنامهنگاری باشد؟مزیت واقعی روابطعمومی، نزدیکی به جوامع استنقش تازه متخصصان روابطعمومی در عصر هوش مصنوعیفاصله روابطعمومی و رسانه، فاصله سازمان و جامعه استبازدید وزیر نفت از رسانههای روابط عمومی وزارت نفتخبرنگاران صدای مردم باشند نه روابطعمومی استانداری و اداراتبسته اینترنت ۲۰۰ گیگابایتی هدیه روز خبرنگار فعال شدرئیس روابطعمومی شرکت گاز استان کرمانشاه منصوب شددولت چهاردهم، رسانهها را امتداد روابطعمومی نمیداندعلی چراغی سرپرست روابطعمومی پتروشیمی کنگان شدسعید داوریپور سرپرست روابط عمومی شرکت ملی گاز ایران شد۸ درس راهبردی روابط عمومی از بحرانهای ۲۰۲۵رسانهها؛ پیشرانِ اصلی فعالیتهای روابط عمومی هاپیام انجمن متخصصان روابطعمومی ایران به بهانه روز خبرنگارروابطعمومی صندوق بازنشستگی شروط جدید بازنشستگی را اعلام کردروابط عمومی آبفا تهران خیال شهروندان تهرانی را راحت کردشبکه روابط عمومیها باید فعال و همافزا شودروابط عمومی؛ معمارِ اعتماد یا صرفاً ویترینِ سازمان؟روابطعمومیها پیشران تقویت سرمایه اجتماعی هستندوقتی هوش مصنوعی خود را جای تیم روابطعمومی جا میزندضرورت بازنگری در جایگاه ساختاری و حقوقی روابطعمومیخبرنگاران، بازوان توانمند در روایت موفقیتهای حوزه آب و انرژیپاسخِ مسئولانهی روابط عمومی اقامت۲۴ به شرایط ویژه کشورروابطعمومی کنسرت علیرضا قربانی از اجرای شیراز خبر دادائتلاف متخصصان مستقل روابط عمومی در آمریکا شکل گرفتروابط عمومی پرسپولیس شایعه مدیریتی را تکذیب شدضرورت بازنگری آموزش روابطعمومی در ایرانماهنامه «راهبرد ارتباطات و روابط عمومی» به ایستگاه ۳۱ رسیدنشست شورای هماهنگی روابط عمومیهای وزارت راه در گیلانتوضیحات روابط عمومی تأمین اجتماعی پیرامون اختلال درسامانههاسرپرست روابط عمومی بیمه مرکزی منصوب شداستفاده از روشهای نوین، اولویت اصلی روابط عمومیهاستروابط عمومیها بازوی اصلی تبیین دستاوردهای دولت هستندمسئول روابط عمومی انجمن جوجیتسو آذربایجان شرقی منصوب شد
به گزارش آژانس خبری پی آر؛ یکی از رایجترین خطاها در برنامهریزی رسانهای، یکسان دانستن «ضریب نفوذ» با «اثرگذاری» است. بسیاری از تصمیمهای ارتباطی بر مبنای این فرض شکل میگیرند که هر رسانهای مخاطبان بیشتری داشته باشد، طبیعتاً تأثیر بیشتری نیز خواهد گذاشت؛ در حالی که تجربه و نظریههای ارتباطات، روایت متفاوتی را پیش روی ما قرار میدهند.
مارشال مکلوهان، نظریهپرداز برجسته علوم ارتباطات، دههها پیش رسانهها را به دو گروه «گرم» و «سرد» تقسیم کرد. این تقسیمبندی، برخلاف تصور رایج، ارتباطی با جذابیت یا محبوبیت رسانه ندارد؛ بلکه به میزان مشارکت ذهنی مخاطب در دریافت پیام اشاره میکند.
رسانههای گرم، مانند کتاب، سینما، عکس یا رادیو، پیام را با جزئیات بیشتری منتقل میکنند و مخاطب برای فهم آنها نیاز کمتری به تکمیل ذهنی دارد.
در مقابل، رسانههای سرد، مانند تلویزیون از نگاه مکلوهان و امروز شبکههای اجتماعی، بخشی از فرآیند معنا را به مخاطب واگذار میکنند.
در این رسانهها، مخاطب تنها دریافتکننده پیام نیست؛ او در تولید، بازنشر، تفسیر و حتی تغییر مسیر پیام نقش دارد.
اگر این نظریه را با زیست رسانهای امروز مقایسه کنیم، به نکته جالبی میرسیم؛ موفقیت شبکههای اجتماعی صرفاً به دلیل فناوری یا دسترسی آسان نیست، بلکه به این دلیل است که مخاطب را از یک «تماشاگر» به یک «بازیگر» تبدیل کردهاند.
همین ویژگی باعث شده است که رسانههای تعاملی، از نظر سرعت انتشار، گستره دسترسی و ضریب نفوذ، در جایگاهی قرار گیرند که هیچ رسانهای در تاریخ ارتباطات تجربه نکرده بود. اما اینجا یک سوءبرداشت مهم شکل میگیرد؛ افزایش ضریب نفوذ، لزوماً به معنای افزایش اثرگذاری نیست.
رسانهای که در چند ساعت میلیونها بازدید میگیرد، الزاماً نگرش مخاطب را تغییر نمیدهد اما کتابی با چند هزار خواننده، یک مستند و روایت یا مقالهای در یک رسانه تخصصی، ممکن است تغییری عمیقتر و ماندگارتر در ذهن مخاطب ایجاد کند. به بیان دیگر، رسانههای سرد بیشتر «گفتوگو» میسازند و رسانههای گرم بیشتر «باور».
به همین دلیل، ارزیابی رسانهها صرفاً بر اساس تعداد مخاطبان یا میزان بازدید، میتواند تصمیمگیران را به خطا بیندازد. در ارتباطات حرفهای، انتخاب رسانه باید بر اساس سه پرسش انجام شود:
* هدف ما از ارتباط چیست؟
* چه تغییری در مخاطب انتظار داریم؟
* کدام رسانه بیشترین ظرفیت را برای تحقق این تغییر دارد؟
پاسخ این پرسشها معمولاً ما را به یک رسانه واحد نمیرساند، بلکه به یک ترکیب هوشمندانه از رسانهها هدایت میکند.
شبکههای اجتماعی میتوانند توجه ایجاد کنند، رسانههای تخصصی اعتبار ببخشند، رسانههای تصویری احساس بسازند و رسانههای مکتوب، فهم عمیق و ماندگار ایجاد کنند. هنر یک استراتژیست ارتباطی، انتخاب بهترین «ترکیب رسانهای» است، نه انتخاب محبوبترین رسانه.
شاید در عصر الگوریتمها و رقابت بر سر تعداد بازدید، بیش از هر زمان دیگری لازم باشد یک اصل قدیمی را دوباره به یاد بیاوریم؛ مخاطب فقط جایی نیست که پیام ما را میبیند، بلکه جایی است که پیام ما بر تصمیم، نگرش یا رفتار او اثر میگذارد.
به همین دلیل، شاید زمان آن رسیده باشد که در تحلیلهای رسانهای، یک سؤال را جایگزین پرسش همیشگی خود کنیم:
به جای اینکه بپرسیم «کدام رسانه بیشترین مخاطب را دارد؟»، بپرسیم «کدام رسانه بیشترین تغییر را در مخاطب ایجاد میکند؟»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلهای تخصصی روابط عمومی به کانال پی آر در «بله» بپیوندید …
دیدگاهتان را بنویسید