پایبندی به مسئولیت اجتماعی نشانه فرهیختگی شرکت‌ها است

به گزارش آژانس خبری پی آر؛ مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها دیگر صرفاً مجموعه‌ای از اقدامات داوطلبانه یا فعالیت‌های خیرخواهانه نیست؛ بلکه در فضای جدید کسب‌وکار، به بخشی از نگاه سازمان به جامعه، محیط‌زیست، کارکنان و سایر ذی‌نفعان تبدیل شده است.

هم‌زمان با گسترش فناوری و افزایش قدرت و اثرگذاری شرکت‌ها، این پرسش نیز اهمیت بیشتری پیدا کرده است که سازمان‌ها چگونه از این قدرت و ظرفیت در قبال جامعه و آینده استفاده می‌کنند.

از این منظر، مسئولیت اجتماعی را می‌توان در پیوندی جدی با اخلاق کسب‌وکار، توسعه پایدار و حکمرانی مسئولانه مورد توجه قرار داد؛ جایی که موفقیت سازمان تنها با سودآوری و شاخص‌های اقتصادی سنجیده نمی‌شود و نحوه مواجهه آن با انسان، جامعه و محیط‌زیست نیز بخشی از کارنامه آن به شمار می‌آید.

محمدرضا جابری کنشگر حوزه رسانه و مسئولیت اجتماعی، در یادداشت پیش‌رو با طرح مفهوم «فرهیختگی سازمانی»، به بررسی رابطه میان انقلاب صنعتی، قدرت فناوری و مسئولیت اجتماعی پرداخته و تلاش کرده است نشان دهد چگونه می‌توان مسئولیت‌پذیری، پاسخگویی، شفافیت و توجه به منافع عمومی را به عنوان بخشی از بلوغ سازمانی شرکت‌ها مورد توجه قرار داد.

آژانس خبری روابط عمومی ایران با توجه به اهمیت روزافزون مسئولیت اجتماعی در ادبیات مدیریت و ارتباطات سازمانی، این یادداشت را برای بهره‌مندی جامعه حرفه‌ای روابط عمومی و مدیران سازمان‌ها منتشر می‌کند.

در ادامه، متن کامل این یادداشت را می‌خوانید.

پایبندی شرکت‌ها به مسئولیت اجتماعی و توسعه پایدار، به دلیل ابعاد برون‌سازمانی آن که جامعه محلی، گروه ذینفعان و همچنین محیط‌زیست را شامل می‌شود، مقوله‌ای فرافرهنگی قلمداد می‌شود که می‌تواند فراتر از فرهنگ سازمانی کارکرد داشته باشد، به نحوی که حتی می‌توان آن را «فرهیختگی» شرکت‌ها و سازمان‌ها تلقی کرد.

پس از آنکه انقلاب چهارم صنعتی با ویژگی‌های خاص خود جهان را تحت‌تأثیر قرار داد و سطح توانمندی و قدرت شرکت‌ها را افزایش داد، جریان‌های دیگری پدید آمدند که توجه به انسان، اجتماع و محیط‌زیست در کانون توجه آن‌ها قرار گرفت، به طوری‌که انقلاب پنجم صنعتی را می‌توان حکمرانی اخلاق در کسب‌وکار نام نهاد.

درحالیکه در انقلاب چهارم صحبت از قدرت فناوری و داده، ظرفیت خلق ارزش و ریسک‌های اخلاقی و اجتماعی است، انقلاب پنجم انسان‌محوری، پایداری و تاب‌آوری را مورد توجه قرار می‌دهد.
هر چقدر انقلاب چهارم بر «هوشمند شدن و کارآمد شدن شرکت» تمرکز دارد، انقلاب پنجم تلاش می‌کند این هوشمندی را در خدمت «انسان، جامعه و پایداری» قرار دهد.

انقلاب چهارم «قدرت» جدیدی به شرکت‌ها می‌دهد؛ مسئولیت اجتماعی «نحوه استفاده صحیح» از آن را تعیین می‌کند

هوش مصنوعی، رباتیک، داده‌های بزرگ و اینترنت اشیا، قدرت شرکت‌ها را به‌شدت افزایش داده‌اند. اما هرچه قدرت فناوری بیشتر شود، پرسش‌های اجتماعی و اخلاقی نیز مهم‌تر می‌شوند:

آیا استفاده از هوش مصنوعی موجب تبعیض می‌شود؟

چه کسی مسئول تصمیم اشتباه یک الگوریتم است؟

داده‌های کارکنان و مشتریان چگونه استفاده می‌شود؟

اتوماسیون چه تأثیری بر اشتغال دارد؟

آیا فناوری موجب افزایش نابرابری می‌شود؟

مصرف انرژی مراکز داده و هوش مصنوعی چه اثری بر محیط‌زیست دارد؟

دغدغه‌ها و پرسش‌هایی از این دست سطحی از فرهیختگی را نشان می‌دهد که فراتر از فرهنگ سازمانی شرکت‌ها و سازمان‌ها پیش رفته و علاوه بر اینکه سمت و سویی بسیار خردمندانه و انسان‌دوستانه به پیشرفت فناوری داده، به موضوعات مهمی همچون: محیط‌زیست، گروه ذینفعان و جامعه محلی هم توجه ویژه کرده و اقدامات ماندگار و تأثیرگذاری هم در این زمینه‌ها انجام داده است.

بر اساس چارچوب‌های بین‌المللی مانند ISO 26000، اصول سازمان ملل متحد در زمینه کسب‌وکار و حقوق بشر (UNGPs)، اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (SDGs) و اصول گزارشگری پایداری، می‌توان استدلال کرد که پایبندی واقعی به مسئولیت اجتماعی، یکی از نشانه‌های فرهیختگی و بلوغ سازمانی شرکت‌هاست؛ زیرا فرهیختگی صرفاً به دانش و سودآوری محدود نیست، بلکه به نحوه استفاده مسئولانه از قدرت و منابع نیز مربوط می‌شود.

شرکت فرهیخته سود را هدف مهمی می‌داند، اما آن را تنها معیار موفقیت نمی‌شمارد. چنین شرکتی آثار فعالیت خود بر کارکنان، جامعه، محیط‌زیست و نسل‌های آینده را نیز در تصمیم‌های خود لحاظ می‌کند. این همان حرکت از «کسب‌وکار برای سود» به سمت کسب‌وکار مسئولانه و پایدار است.

سازمان فرهیخته تنها زمانی که عملکردش مطلوب است گزارش نمی‌دهد؛ بلکه در برابر ذی‌نفعان خود پاسخگوست و درباره آثار اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی فعالیت‌هایش شفافیت دارد. در واقع، پذیرش پاسخگویی در برابر جامعه، نشانه‌ای از فرهیختگی و بلوغ قدرت سازمانی است.

در پایان می‌توان گفت: فرهیختگی زمانی معنا پیدا می‌کند که ارزش‌های اخلاقی از شعار به عمل تبدیل شوند. رعایت انصاف در زنجیره تأمین، مبارزه با فساد، حمایت از حقوق کارکنان و ارائه اطلاعات صادقانه به مشتریان، نمونه‌هایی از تبدیل اخلاق به رویه‌های واقعی سازمانی هستند.

فرهیختگی، مسئولیت اجتماعی شرکت را وادار می‌کند میان سود امروز و پایداری فردا، میان بهره‌وری و عدالت، و میان منافع سازمان و منافع عمومی تعادل برقرار کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌های تخصصی روابط عمومی به کانال پی آر در «بله» بپیوندید …