محمدرضا شجریان، از کارشناس روابط‌عمومی تا خسرو آواز ایران

به گزارش آژانس خبری پی آر؛ در این نامه که خطاب به «برادر شیرازی، مسئول کمیته نشر و تشریفات» نوشته شده، استاد شجریان پس از بازگشت از همکاری با صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، اعلام کرده است که به دلیل نبود پست مناسب با تخصص و علاقه‌اش و همچنین به‌علت خستگی‌های مفرط عصبی، تقاضای بازنشستگی دارد. او در این درخواست رسمی تصریح کرده است که با بیش از ۲۵ سال سابقه خدمت، خواستار بازنشستگی خود طبق تبصره اصلاحی الحاقی ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری است.

استاد شجریان در آن زمان کارشناس روابط‌عمومی سازمان جنگل‌ها و مراتع بود و دوران اشتغال خود را با تعهد و مسئولیت‌پذیری سپری کرده بود. محمدرضا شجریان، که بعدها به عنوان «خسرو آواز ایران» شناخته شد، در تاریخ ۱۷ مهر ۱۳۹۹ در سن ۸۰ سالگی پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت. پیکر او در آرامگاه فردوسی توس به خاک سپرده شد؛ جایی که صدای جاودانه‌اش همچنان در حافظه فرهنگی ایران طنین‌انداز است.

متن اصلی درخواست بازنشستگی استاد محمدرضا شجریان (۱۳۶۴):

برادر شیرازی، مسئول کمیته نشر و تشریفات

همان‌طور که در جریان امر می‌باشید، پس از برگشتم از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به سازمان جنگل‌ها و مراتع، چون پست مناسب با تخصص و کار مورد علاقه‌ام نبود، آماده‌به‌خدمت گردیدم تا اینکه به علت خستگی‌های مفرط عصبی مذاکراتی با مسئولین امر انجام گرفت که بازنشسته شوم. لذا موافقت شد به خدمت اعاده و پس از مدتی انجام وظیفه در این اداره، بر اساس تبصره اصلاحی الحاقی ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری بازنشسته شوم.

لذا با توجه به اینکه ۲۵ سال خدمت کرده‌ام، تقاضای بازنشستگی دارم. خواهشمند است چنانچه نظر مساعد دارید، مراتب را به مسئولین ذی‌ربط ابلاغ فرمایید.

با تشکر
محمدرضا شجریان
اول خرداد ۱۳۶۴

🔹 نکات برجسته:
🎵 شجریانِ کارمند، پیش از شجریانِ هنرمند
پیش از درخشش در دنیای موسیقی، شجریان در سازمان جنگل‌ها و مراتع به‌عنوان کارشناس روابط‌عمومی فعالیت داشت.
📜 نامه‌ای از دل تاریخ اداری ایران
در نامه رسمی سال ۱۳۶۴، او با اشاره به خستگی‌های مفرط عصبی و ۲۵ سال سابقه خدمت، درخواست بازنشستگی خود را مطرح می‌کند؛ متنی که حالا به‌عنوان سندی از بخشی کمتر دیده‌شده از زندگی او منتشر شده است.
🌿 پیوند میان کار، فرهنگ و هنر
از روابط‌عمومی تا آواز، مسیر شجریان نشان‌دهنده‌ی پیوند میان تعهد شغلی و عشق به فرهنگ ایرانی است؛ صدایی که از دل کارمندی فروتن برخاست و به نماد ملی تبدیل شد.