این یادداشت تلاش می‌کند یک پرسش مهم را پیش روی مدیران روابط‌عمومی و مدیران سازمان‌ها قرار دهد: آیا وب‌سایت سازمان صرفاً برای «حضور در اینترنت» ساخته شده یا قرار است بخشی از معماری ارتباطی و تصمیم‌سازی سازمان باشد؟