روابط‌عمومی در معنای سنتی آن سال‌هاست که در پیله‌ی گزارش‌گریِ یک‌سویه محبوس مانده و به جای آنکه طبق نظریه کنش ارتباطی «یورگن هابرماس»، بسترساز تفاهم و زیست‌جهان مشترک باشد به ویترینی برای بازنمایی انتزاعی موفقیت‌ها بدل گشته است.