گذار از «روایت‌سازی» به «واقعیت‌گرایی»؛ استراتژیِ تازه پدیده

به گزارش آژانس خبری پی آر؛ در روزهایی که «سرعت» مهم‌ترین شاخصه زیست رسانه‌ای شده، یک واقعیت ساده اما تلخ بیش از هر زمان دیگری خودنمایی می‌کند: خبر خوب، دیده نمی‌شود.

نه اینکه وجود نداشته باشد، نه اینکه تولید نشود، بلکه در هیاهوی اخبار منفی، در رقابت برای جلب توجه، و در سازوکارهای پیچیده انتشار محتوا، عملاً به حاشیه رانده می‌شود.

امروز، آنچه بیشتر دیده می‌شود، الزاماً آن چیزی نیست که «مهم‌تر» یا «واقعی‌تر» است؛ بلکه آن چیزی است که «هیجان بیشتری» تولید می‌کند. اخبار منفی، سریع‌تر بازنشر می‌شوند و بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند؛ در حالی‌که اخبار مثبت، حتی اگر مبتنی بر اقدامات واقعی و اثرگذار باشند، در ازدحام رسانه‌ای این روزها گم می‌شوند.

برای مجموعه‌ای مانند پدیده، با آن سابقه پیچیده و حساسیت اجتماعی گسترده، این وضعیت دشوارتر است.

در این دوره، اقداماتی در پدیده انجام شده که بسیاری از آن‌ها، طی سال‌های گذشته، حتی در پرهزینه‌ترین و پرهیاهوترین دوره‌های این مجموعه، یا اساساً آغاز نشده بود یا به نتیجه نرسیده بود؛ از سامان‌دهی مسائل حقوقی و شفافیت‌های مالی گرفته تا پیگیری مجوزهای کلیدی، بازگشت به مسیرهای قانونی و تمرکز بر حل ریشه‌ای گلوگاه‌هایی که تا کنون کمتر اقدامی عملی برایشان صورت گرفته بود.

اما واقعیت این است که این جنس اقدامات، تیترهای پر زرق‌وبرق تولید نمی‌کنند. حل یک مسئله حقوقی، تعیین‌تکلیف یک مجوز یا اصلاح ساختارهای مالی، به اندازه یک تبلیغ گسترده یا یک شعار بزرگ، در فضای رسانه‌ای وایرال نمی‌شود.

از سوی دیگر، شرایط عمومی کشور نیز در ماه‌های اخیر، فرصت دیده‌شدن اخبار مثبت را کمتر کرده است. جنگ ۱۲ روزه، حوادث تلخ دی‌ماه و جنگ تحمیلی رمضان، هر کدام فضای رسانه‌ای و ذهنی جامعه را تحت تأثیر قرار دادند و طبیعی است که در چنین فضایی، حتی تحولات مهم اقتصادی نیز کمتر دیده شوند.

اما مسئله فقط این نیست.

واقعیت این است که بخشی از بحران پدیده، محصول غلبه «تبلیغات» بر «واقعیت» بوده؛ زمانی، نام پدیده تقریباً در همه‌جا دیده می‌شد؛ از شبکه‌های تلویزیونی گرفته تا بیلبوردهای عظیم شهری و تبلیغات گسترده سراسری. تصویری بزرگ، باشکوه و بدون توقف از آینده‌ای رؤیایی ساخته شده بود، در حالی‌که بخش مهمی از زیرساخت‌های قانونی پروژه، از جمله مجوزهای اصلی شهرسازی و ساخت‌وساز، هنوز تعیین‌تکلیف نشده بود.

مردم، سهامی خریدند؛ که بر اساس تحلیل اقتصادی نبود، بلکه تحت تأثیر حجم عظیم روایت رسانه‌ای بود.

این گزاره، حمله به گذشته نیست؛ بلکه پذیرش تجربه‌ای تاریخی است که نباید دوباره تکرار شود.

بر همین اساس، در این دوره تلاش شده یک اصل ساده مبنای کار قرار گیرد: «انجامِ درستِ کارِ درست» که در حیظه روابط‌عمومی یعنی: «تقدم واقعیت بر روایت».

یعنی روابط‌عمومی، به‌جای تولید هیجان، بر بازتاب آنچه واقعاً در حال انجام است تمرکز کند. به‌جای وعده‌سازی، گزارش عملکرد ارائه دهد. به‌جای تصویرسازی اغراق‌آمیز، از واقعیت، صحبت کند.

ممکن است این رویکرد، در کوتاه‌مدت کمتر دیده شود. ممکن است در فضای رسانه‌ای امروز، که صداهای بلندتر بیشتر شنیده می‌شوند، کم‌هیاهو به نظر برسد. اما تفاوت مهمی دارد: این مدل، بر مبنای صیانت از حقوق سهامدار شکل گرفته، نه تحریک احساسات مخاطب.

امروز، پدیده بیش از هر زمان دیگری نیازمند تثبیت زیرساخت‌هاست؛ از مجوزهای شهرسازی و اسناد رسمی گرفته تا امکان تحقق واقعی ارزش دارایی‌ها و فعال‌سازی ظرفیت‌های موجود مجموعه. این‌ها شاید سوژه تبلیغات پر زرق‌وبرق نباشند، اما همان نقاطی هستند که آینده پروژه را تعیین می‌کنند.

در چنین مسیری، روابط‌عمومی قرار نیست کارخانه تولید رؤیا باشد.

کار روابط‌عمومی، نمایش واقعیت است؛ واقعیتی که شاید همیشه هیجان‌انگیز نباشد، اما قابل دفاع، مستند و مسئولانه است.

شاید این جنس روایت، کمتر وایرال شود. شاید در وانفسای رسانه‌ای این روزها، گم شود. اما در نهایت، آنچه باقی می‌ماند، نه حجم تبلیغات، بلکه میزان انطباق روایت با حقیقت است.

شاید مهم‌ترین تأکید همین باشد: ما در گروه شرکت‌های پدیده تلاش می‌کنیم واقعیت را روایت کنیم؛ نه رؤیا و افسانه را، و نه تصویری که فقط برای جلب توجه ساخته می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌های تخصصی روابط عمومی به کانال پی آر در «بله» بپیوندید …