روابطعمومیحلقهی اتصال میان دستگاه اجرایی و افکار عمومی هستند
روایت ارتباطی از رونمایی هویت بصری جدید نوشیدنی «شریسا»
ابراهیم بهمنی مدیر روابط عمومی پارس عسلویه شد
مهرشاد ملکی دبیر کمیته روابط عمومی فدراسیون کوهنوردی شد
امنیت دادهها بخشی از مسئولیتِ حرفهای روابطعمومی است
عبور از ابرمسائل کشور با همگرایی روابطعمومیها و رسانهها
هوش مصنوعی چگونه روابطعمومی را نوسازی میکند؟
چگونه روابطعمومی سرمایه اجتماعی سازمان را میسازد؟
پزشکیان فردا به نیویورک میرود
پاسخ روابطعمومی تأمین اجتماعی به ابهامات حقوق شهریور
تحولات تازه روابطعمومی، الگوهای سنتی ارتباطات را تغییر میدهد
هشدار روابط عمومی وزارت بهداشت درباره واکسن آنفلوآنزا
مدیر اسبق روابط عمومی شستا به بیمه مرکزی رفت
هوش مصنوعی از دسترسی عمومی تا بحران مالکیت فکری
نقش روابط عمومیها در تقویت رضایتمندی بیمهگزاران
انتشار کتاب «سکوت سرد زمان؛ گفتوگوهایی درباره گفتوگو»
چرا مدیران عامل آینده ممکن است از حوزهٔ روابطعمومی بیایند
فراخوان عضویت در کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر
بانک توسعه تعاون در جشنواره ملی روابطعمومی درخشید
تأکید روابطعمومی آموزش و پرورش بر آموزش حضوری مدارس
نقش روابط عمومی مؤسسات مالی در زمان جنگ
دپارتمان ارتباطات دِکا حائز ۹ رتبه برتر در جشنواره انتشارات روابطعمومی
چگونه برند خود را به منبع قابل استناد هوش مصنوعی تبدیل کنیم؟
گروه کشتیرانی در جشنواره انتشارات روابط عمومی درخشید
چرا انتخاب بهترین شرکت روابطعمومی کار هوش مصنوعی نیست؟
هشدار جدی روابطعمومی سازمان تأمین اجتماعی به بازنشستگان
بانک سینا موفق به کسب تندیس ویژه انتشارات روابطعمومی شد
درخشش روابط عمومی پگاه در جشنواره انتشارات روابط عمومی
وقتی شعر، بازویِ استراتژیکِ روابط عمومی میشود
روابط عمومی و تولید قدرت اجتماعی؛ نظریهای برای جامعه مدنی
مهمترین روندهای روابطعمومی جهان در سال ۲۰۲۶
داوری ۱۵۰۰ اثر در بیست و یکمین جشنواره انتشارات روابطعمومی
چگونه شرکتهای روابطعمومی، اعتبار نویسندگان را میسازند؟
هوش مصنوعی؛ دستیار، نه سردبیر
گرافدی صحنه را به روایتهای دستاول روابطعمومی میسپارد
گامی استراتژیک در جهت ارتقای روابط عمومیهای صنعت آب و برق
بازگشت به پیامرسانهای خارجی،جانِ تازه برای روابطعمومیها
پاییز ارتباطات؛ بازخوانی نقش دیپلماسی فرهنگی در روزهای دشوار ایران
چگونه هوش مصنوعی، مرزهای سنتیِ روابطعمومی را جابجا میکند؟
فرسودگی، سایهی سنگین بر سرِ روابطعمومیها است
چرا روابطعمومی باید بر مدیریت روابط تمرکز کند؟
رئیسجمهور بر نظام شبکه در حوزه روابطعمومیها تاکید دارد
۱۲۰ آژانس برتر و نوآور روابطعمومی در سال ۲۰۲۷ انتخاب شدند
علیرضا حبیبی سرپرست روابط عمومی سازمان برنامه و بودجه شد
مدل راهبری روابط عمومی مرکز مطالعات بینالملل رونمایی شد
مریم زربان مدیر روابط عمومی ورزش و جوانان خراسان جنوبی شد
محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی در روابطعمومی تغییر مییابد
آیا تکنولوژی میتواند نسل بشر را نابود کند؟
تاکید روابطعمومی وزارت بهداشت از حضور در شبکههای اجتماعی
اصطلاحات تخصصی روابطعمومی در مسیر اشتباه!به گزارش آژانس خبری پی آر؛ در ادبیات نوین مدیریت، توسعه پایدار دیگر صرفاً با شاخصهای اقتصادی و ظرفیتهای تولیدی سنجیده نمیشود؛ بلکه کیفیت ارتباط سازمانها با جامعه، میزان اعتماد عمومی و توانایی آنها در ایجاد سرمایه اجتماعی، به یکی از مهمترین مزیتهای رقابتی تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، روابط عمومیها نقشی فراتر از اطلاعرسانی بر عهده دارند و به معماران اعتماد، روایتگران توسعه و حلقه اتصال صنعت با افکار عمومی بدل شدهاند.
دکتر مجید مشعلچی فیروزآبادی رئیس هیئت مدیره شرکت فولاد آلیاژی ایران در یادداشتی اختصاصی برای آژانس خبری روابط عمومی ایران، با نگاهی راهبردی به نقش سرمایه اجتماعی در توسعه صنعتی، از اعتماد بهعنوان یکی از مهمترین داراییهای نامشهود بنگاههای اقتصادی یاد کرده و بر ضرورت سرمایهگذاری همزمان بر زیرساختهای فیزیکی و زیرساختهای ارتباطی و اجتماعی تأکید میکند.
آنچه در ادامه میخوانید، روایتی از پیوند میان صنعت، حکمرانی، روابط عمومی و سرمایه اجتماعی در مسیر توسعه پایدار کشور است.
در ادبیات توسعه، معمولاً از سرمایه مالی، سرمایه انسانی و سرمایه فیزیکی بهعنوان ارکان اصلی رشد اقتصادی نام برده میشود؛ اما تجربه کشورهای توسعهیافته و بنگاههای موفق جهانی نشان میدهد که در کنار این مؤلفهها، نوع دیگری از سرمایه وجود دارد که اگرچه در ترازنامهها ثبت نمیشود، اما نقش آن در موفقیت سازمانها و اقتصادها کمتر از سایر سرمایهها نیست؛ «سرمایه اجتماعی».
سرمایه اجتماعی را میتوان مجموعهای از اعتماد، اعتبار، مشارکت، همدلی و پیوند میان سازمان و جامعه دانست؛ سرمایهای نامرئی که شکلگیری آن سالها زمان میبرد، اما در صورت غفلت، ممکن است در زمانی کوتاه آسیب ببیند.
امروزه در جهان رقابتی و متحول کنونی، بسیاری از سازمانها نه صرفاً با داراییهای فیزیکی خود، بلکه با میزان اعتماد و اعتباری که نزد ذینفعان، مشتریان، سرمایهگذاران و افکار عمومی دارند شناخته میشوند.
در حوزه صنعت نیز این واقعیت بیش از هر زمان دیگری قابل مشاهده است. چرا برخی صنایع و بنگاههای اقتصادی از حمایت و اعتماد بیشتری در جامعه برخوردارند؟
چرا برخی برندهای صنعتی حتی در شرایط دشوار اقتصادی نیز همچنان مورد اقبال بازار و سرمایهگذاران قرار میگیرند؟ پاسخ این پرسش را باید در سرمایه اجتماعی جستوجو کرد.
توسعه صنعتی صرفاً نتیجه احداث کارخانهها، خرید تجهیزات یا افزایش ظرفیت تولید نیست. توسعه صنعتی زمانی پایدار خواهد بود که میان صنعت و جامعه رابطهای مبتنی بر اعتماد، شفافیت و درک متقابل شکل گرفته باشد.
جامعه باید بداند صنایع چه نقشی در خلق ارزش، اشتغال، توسعه فناوری، امنیت اقتصادی و رفاه عمومی ایفا میکنند و صنایع نیز باید خود را نسبت به مطالبات و دغدغههای جامعه مسئول بدانند.
در عصر شبکههای اجتماعی و گردش لحظهای اطلاعات، فاصله میان واقعیت و برداشت عمومی از واقعیت میتواند به سرعت افزایش یابد.
در چنین شرایطی، سازمانهایی موفقتر خواهند بود که بتوانند روایت دقیق، صادقانه و مستمر از عملکرد خود ارائه دهند.
روایتگری حرفهای، امروز بخشی جداییناپذیر از حکمرانی سازمانی و مدیریت بنگاههای بزرگ اقتصادی است.
صنایع بزرگ و راهبردی کشور، بهویژه در حوزههای معدن، فولاد، انرژی و زیرساخت، علاوه بر نقش اقتصادی، مسئولیتی اجتماعی نیز بر عهده دارند.
این صنایع نهتنها تولیدکننده کالا و خدمات، بلکه تولیدکننده امید، اعتماد و اطمینان در جامعه هستند. هر میزان که این ارتباط تقویت شود، زمینه برای جذب سرمایهگذاری، توسعه بازارها، ارتقای بهرهوری و افزایش رقابتپذیری نیز فراهمتر خواهد شد.
تجربه صنعت فولاد کشور نیز مؤید همین واقعیت است. امروز صنعت فولاد ایران با وجود محدودیتها و چالشهای متعدد، به یکی از پیشرانهای اصلی اقتصاد ملی تبدیل شده است.
این موفقیت تنها حاصل سرمایهگذاری در تجهیزات و فناوری نبوده، بلکه مرهون شکلگیری شبکهای از اعتماد میان تولیدکنندگان، متخصصان، سرمایهگذاران، سیاستگذاران و جامعه بوده است. هر جا این اعتماد تقویت شده، مسیر توسعه نیز هموارتر شده است.
از سوی دیگر، سرمایهگذاران نیز پیش از آنکه به داراییهای فیزیکی یک بنگاه توجه کنند، به اعتبار، شفافیت و کیفیت حکمرانی آن نگاه میکنند.
سرمایه به سمت محیطهای قابل پیشبینی و مورد اعتماد حرکت میکند. از این منظر، سرمایه اجتماعی را میتوان یکی از مهمترین پیشنیازهای جذب سرمایه و توسعه اقتصادی دانست.
بیتردید آینده توسعه صنعتی ایران تنها در گرو سرمایهگذاری در ماشینآلات، فناوری و زیرساختهای فیزیکی نخواهد بود؛ بلکه به همان اندازه به سرمایهگذاری بر اعتماد، اعتبار و سرمایه اجتماعی وابسته است.
این سرمایه نامرئی، همان زیرساخت پایداری است که میتواند مسیر رشد، نوآوری و پیشرفت صنعتی کشور را هموار سازد و پیوندی عمیقتر میان صنعت، جامعه و آینده ایران ایجاد کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلهای تخصصی روابط عمومی به کانال پی آر در «بله» بپیوندید …
دیدگاهتان را بنویسید