مهتاب سرخیل سرپرست دفتر ارتباطات شرکت ملی پست شد
برگزاری بیست و دومین سمپوزیوم بین المللی روابطعمومی در ایران
تأکید روابط عمومی بیمه دی بر استفاده از ظرفیتهای تخصصی
روایت ارتباطی شرکت عالیفرد از رونمایی برند نوشیدنی «مالیبو»
پاسداشت نیمقرن فعالیت علمی دکتر فرقانی استاد علوم ارتباطات
نشست شورای روابطعمومی هلدینگ مالی سینا برگزار شد
پنجمین نشست مدیران روابطعمومی هلدینگ تاپیکو برگزار شد
فراخوان توسعه دفاتر نمایندگی انجمن روابطعمومی ایران منتشر شد
کدام تخصصها روابطعملی در سال ۲۰۲۷ بازار کار را تسخیر میکنند؟
سرپرست روابط عمومی مرکز ارتباطات شهرداری تهران منصوب شد
آیین نامه نحوه استفاده از پرچم رسمی و سرود ملی (مصوب ۱۴۰۵)
شش اولویت کلیدی برای مدیران روابطعمومی در مدیریت ارتباطات
آینده روابطعمومی در سال ۲۰۲۷ چگونه خواهد بود؟
مسئول روابط عمومی کنگره سرداران استان بوشهر منصوب شد
پاسخ روابط عمومی تأمیناجتماعی به پرداخت مطالبات داروخانهها
دهمین اجلاس علمی نخبگان روابط عمومیها برگزار می شود
گرایشهای پرطرفدار روابط عمومی در سال ۲۰۲۷ چه هستند؟
انتخاب هیات مدیره انجمن تخصصی روابط عمومی آذربایجان شرقی
همایش روابطعمومی کشور به میزبانی هرمزگان برگزار میشود
توضیح روابطعمومی موزه سینما از هدیه روز ملی سینما
مدیریت بحران، سپر روابط عمومی در برابر طوفان رسانه ای است
روابط عمومی؛ صدای سازمان یا سپر مدیر؟
حسین پورقاسمی سرپرست روابط عمومی دانشگاه آزاد البرز شد
وقتی رفتار مدیر، برند سازمان را میسازد
نسخه حرفه ای «متن پرداز» برای فعالان روابط عمومی رایگان شد
انقلاب آرام هوش مصنوعی در عصر روابطعمومی
استراتژیهای روابطعمومی برای نفوذ به قلب سازندگان محتوا
نقش روابطعمومی در گسترش عدالت سلامت چیست؟
بازگشت به اصلِ روابطعمومی در عصر هوش مصنوعی
روابطعمومی احیا استیل فولاد بافت واحد صنعتی سبز کشور شد
هوش مصنوعی، سینما و رسانه را تهدید میکند
کتاب مدیریت ارتباطات راهبردی و روابطعمومی هوشمند منتشر شد
«کلاس آخر» به یاد تژای ارتباطات؛ یک دیدار برای یک استاد ماندگار
هلدینگ دکا میزبان پنل «ارتباطات در غیاب فناوری» در الکامپ ۱۴۰۵
معماری اعتماد؛ پارادایم جدید روابطعمومی در خدمت بهرهوری سازمانی
چرا روابطعمومی نباید در خدمت فروش باشد؟
روابط عمومی سابق ستاد فرمان امام رئیس هیئت مدیره دیجیکالا شد
حضور آموزشگاه کوچینگ نورشید در اینوتکس ۲۰۲۶
توضیح روابطعمومی تئاتر آرش درباره خداحافظی با نوید محمدزاده
روابط عمومی وزارت نفت از «دروغ آشکار» پرده برداشت
توضیح روابطعمومی وزارت علوم در پی انتشار ویدیویی از نشست کارزار
از ذهن مخاطب تا ذهن ماشین؛ مأموریت تازه روابط عمومی در عصر سرچلس
۸۵ درصد خبرنگاران فناوری یک رابط اصلی روابطعمومی دارند
روابط عمومی سقراطی؛ از اقناع تا گفتگو
روابط عمومی پارک علم و فناوری فارس خوش درخشید
صنعت هوشمند بدون ارتباطات هوشمند؛ یک تناقض راهبردی
تشکیل اتحادیه انجمنهای علمی دانشجویی علوم ارتباطات ایران
چرا بدون روابط عمومی، بودجه نمایشگاهی شما هدر میرود؟
اطلاعیه مهم روابط عمومی تأمین اجتماعی برای بازنشستگان
زهرا دمزآبادی مدیر روابط عمومی و جریانسازی بهمن سبز شدبه گزارش آژانس خبری پی آر؛ کلام، از آغاز هستی نخستین تجلی آگاهی و نبض زندگی بود و قلم، نخستین پلی که اندیشه را به جهان مادی پیوند زد.
آنجا که خداوند در قرآن کریم سوگند یاد میکند: «ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ»، فراتر از اشاره به ابزار مادی قلم، بر ماهیت معناساز نوشتار تأکید دارد؛ این مأموریت، فراتر از نوشتن است؛ این یعنی ثبت حقیقت، صیانت از دانش و معنابخشی به کلام. از این منظر، حرفه نویسندگی، در ذات خود، نوعی خدمت به فرآیند آگاهیبخشی و تکامل فکری انسان است.
امروزه، رسانهها نقشی فراتر از اطلاعرسانی، در تربیت نسلها و شکلدهی به جهانبینی انسانها ایفا میکنند. از آنجا که بخش بزرگی از زندگی روزمره ما در کنار این ابزارهای سرشار از داده و اطلاعات سپری میشود، رسانهها به تار و پود حیات ما تنیده شدهاند.
این ابزارها، اعم از رسانههای دیداری، شنیداری و چندرسانهای، تمام ابعاد زندگی انسانها از تمام اقشار جامعه و در هر سطحی از آگاهی را پوشش میدهند. امواج این رسانهها حتی حریم امن روحی و فکری انسان را نیز تحت تأثیر قرار میدهند. از این رو، رسانهها بزرگترین سهم را در انتقال میراث فرهنگی و فکری و در نتیجه، تعالی انسان دارند.
با این حال، در مسیر دستیابی به این تعالی، با آزمونی بزرگ مواجه هستیم که نیازمند دقت و مراقبت است. چالش کنونی ما این است که اجازه ندهیم توجهات گذرا، جایگزین اعتبار و تخصص شود. گاه با یک سوءبرداشت، امور نمایشی و بزرگنماییها به عنوان معیارهای ارزش شناخته میشوند و در جایگاه ارزشهای رسانهای قرار میگیرد.
این روند که ریشه در تلاش برای پاسخگویی به نیازهای روز و پایداری اجتماعی دارد، ممکن است رسانهها را به سوی تمرکز بر هیجانات لحظهای و پیروی از سلیقههای عمومی سوق دهد و باعث شود که رسانهها از مسیر اصلی خود، که آموزش و آگاهیبخشی است، فاصله گرفته و تنها به دنبال هیجان در مخاطب باشند ؛ در چنین شرایطی، باید به یاد داشته باشیم که امانتداری در بیان حقیقت، ارزشمندتر از جلب توجههای ناپایدار است.
مسئله حیاتی دیگر، احترام به «میراث فکری» و رعایت «مالکیت معنوی» است. قلم، ابزاری برای خلق کردن است، نه برای تقلید و بازتولید بدون خلاقیت و نوآوری. هر نویسنده و فعال رسانه، با تلاش و تأمل ذهنی خود، دنیایی از معنا میآفریند.
عدم رعایت حقوق معنوی روزنامه نگاران و بازنوشتن مطالب دیگران و نقض مالکیت فکری، علاوه بر اینکه زخمی بر پیکره فرهنگ و هنر وارد می آورد، خسارتی جبرانناپذیر به زندگی و کسب وکار نویسندگان و روزنامهنگاران تحمیل میکند. لذا احترام به حق نویسنده، در واقع احترام به خود «اندیشه» و نشانه بلوغ فرهنگی یک جامعه است.
احترام به حقوق مالکیت معنوی، سنگ بنای اخلاق در حرفه نویسندگی و روزنامهنگاری است. حقیقت این است که هر اثر، تجلی تجربه و نگاه منحصربه فرد نویسندهای است که برای آن وقت و جان صرف کرده است.
قلم نباید به ابزاری برای کپیبرداری و بازتولید تقلید تبدیل شود. سرقت فکری، کپی برداری و استفاده از مطالب دیگران بدون ارجاع درست، به معنای نادیده گرفتن تلاشهای انسانی و آسیب رساندن به حریم اندیشه دیگران است. از این رو، پاسداشت حق نویسنده و رعایت دقیق منابع، نه تنها یک وظیفه حرفهای، بلکه نشانهای از شرافت فکری و بلوغ فرهنگی جامعه مدنی است.
بنابراین، رسانه در میان هیاهوی جنجال و جستجوی حقیقت، میان سطحینگری و اصالت، و در کشاکش منافع و مسئولیتهای انسانی، ناگزیر به انتخاب است.
در اینجاست که روزنامهنگار باید اخلاق، وجدان و رسالت اصلی خود را به «داوری» فراخواند. وظیفه او علاوه بر بازتاب دادن واقعیتها، هدایت جامعه به سوی آرمانها، با تکیه بر نور حقیقت و شکوه قلم است.
روزنامهنگاری نوین، عرصهای است که در آن رویکرد علمی، ژرفای فرهنگی و توانایی تولید محتوای اثرگذار، ارکان سهگانه حرفهای را تشکیل میدهند.
روزنامهنگار معاصر، علاوه بر پیگیری و انتشار حقیقت، باید قادر به تحلیل علمی رویدادها، درک لایههای عمیق فرهنگی جامعه و ارائه محتوایی باشد که هم مستند و دقیق، و هم برای مخاطب جذاب و روشنگر است.
تولید محتوای باکیفیت، مستلزم پژوهشی عمیق، بهکارگیری روشهای علمی در گردآوری و تحلیل اطلاعات، و درکی صحیح از بافت فرهنگی جامعه است.
در این میان، اهالی رسانه وظیفه دارند در انتقال خبر و نشر مطالب، همواره به حقوق مادی و معنوی نویسندگان و صاحبان اثر توجه کامل داشته باشند.
در عصر دیجیتال، روزنامهنگاری علمی- فرهنگی، با اتکا به تولید محتوای غنی و مسئولانه، نقشی حیاتی در ارتقای دانش عمومی، تقویت هویت فرهنگی و هدایت جامعه به سوی آیندهای آگاهانهتر ایفا میکند.
درود بر قلمهایی که با مسئولیتپذیری مینویسند و با اخلاق محوری، مسیر آگاهی جامعه را هموار می کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلهای تخصصی روابط عمومی به کانال پی آر در «بله» بپیوندید …
مطلب بسیار خوبی بود . آقای دکتر شیرکوند خیلی هوشمندانه و دقیق به این موضوع که اخلاق را حتی در نوشتن که برای آگاهی بخشی است باید لحاظ کنیم به درستی اشاره کرده اند . چرا که برخی با کپی برداری مطالب دیگران ونشر آن فکر می کنند رسالتی را برای آگاهی بخشی مردم که بردوششان هست را اجرا می کنند غافل از اینکه اولین رسالت ما رعایت اخلاق . عدالت ، انصاف و قاون است . اگر خودمان از این موارد برخوردار نباشیم پس نا آگاهیم کسی که ناآگاه هست رسالتش آگاه شدن خود است نه آگاهی بخشی دیگران.