رسالت رؤیاپردازانه روابط‌عمومی

و رؤیا داشتن، هم ساده‌ترین و هم دشوارترین کار دنیاست.
ساده است چون در خیال جاری‌ست، و دشوار است چون برای تحققش در دنیای واقعیت باید جنگید.

در روابط‌عمومی، ما هر روز می‌نویسیم، حرف می‌زنیم، گوش می‌دهیم و می‌سازیم؛
اما آن‌چه به همه این‌ها معنا می‌بخشد، بذر رؤیاست:
رؤیایی که در ذهن می‌پرورانیم و در دل‌ها می‌کاریم.
رؤیایی برای اصلاح، برای بهتر شدن، برای ساختن…

روابط‌عمومی فقط اطلاع‌رسانی، ارتباطات یا حتی فرهنگ‌سازی نیست.
نوشتن خبر، اکران فیلم و عکس، برگزاری سمینار، کمپین‌های رسانه‌ای، فضای مجازی، و مدیریت برند… همه این‌ها ابزارند.
روابط‌عمومی یعنی رؤیا داشتن و دعوت دیگران به آن رؤیا.

روابط‌عمومی یعنی بلد باشیم چهره‌مان را سبز نگه داریم،
حتی وقتی باد سرد بی‌اعتمادی می‌وزد.

و امروز، ما اهالی روابط‌عمومی باید از خود بپرسیم:
رؤیای ما چیست؟
آیا به روزمرگی‌های خود دل‌خوش کرده‌ایم؟
یا رؤیای تأثیر، تغییر و تحول را در دل داریم؟

اگر پاسخ‌مان «آری» است،
پس بدانیم که تنها نیستیم.
ما خانواده‌ایم؛
که با هم رؤیا می‌بینیم،
با هم جوانه می‌زنیم،
و با هم شکوفه می‌دهیم.