سال‌ها پیش برای یک مصاحبه رادیویی، به عنوان مسئول روابط‌عمومی همراه مدیر سازمان به استودیو رفته بودم. موضوع برنامه و پرسش‌های اصلی از قبل میان برنامه‌ساز و من هماهنگ شده بود و به اطلاع مدیر هم رسیده بود. چند دقیقه از شروع برنامه گذشته بود که مجری چند سؤال خارج از فهرست هماهنگ‌شده مطرح کرد. سؤال‌های عجیبی نبودند و مرتبط با عملکردو اهداف سازمان، اما جزو مواردی نبودند که از قبل درباره‌شان صحبت شده باشد. یادم هست همان لحظه‌ها بیشتر از آنکه نگران پاسخ‌ها باشم، نگران واکنش بعدی مدیر بودم. با شناختی که از او داشتم، هر سؤال جدید برایم استرس تازه‌ای ایجاد می‌کرد. مدام با خودم فکر می‌کردم بعد از پایان برنامه چه توضیحی باید بدهم. با این حال مصاحبه بدون مشکل خاصی پیش رفت. مدیر با آرامش به همه پرسش‌ها پاسخ داد و برنامه تمام شد.