روابط عمومی؛ معمارِ اعتماد یا صرفاً ویترینِ سازمان؟

به گزارش آژانس خبری پی آر؛ ما در روابط عمومی، اغلب استادِ “نمایشِ بیرون” هستیم؛ اما آیا به همان اندازه در “ساختِ درون” نیز موفق عمل کرده‌ایم؟

در دنیای امروز که اعتماد، سخت‌ترین کالایِ به‌دست‌آمده و بزرگترین سرمایه‌ی یک سازمان است، روابط عمومی نمی‌تواند تنها یک «بلندگو» برای ویترینِ بیرون باشد.

هادی شیخ دانشجوی دکترای ارتباطات در یادداشتِ اخیرِ خود در لینکدین، به واقعیتِ تلخ اما راه‌گشایی اشاره می‌کند که اغلب در هیاهوی کمپین‌ها گم می‌شود: تراژدیِ مغفول ماندنِ ظرفیت‌های استراتژیک در درونِ سازمان.

با توجه به اهمیتِ بنیادینِ این موضوع در ارتقای حرفه‌ایِ روابط عمومیِ ایران، «آژانس خبری روابط عمومی ایران» این یادداشت را بازنشر می‌کند تا دعوتی باشد برای بازخوانیِ جایگاهِ روابط عمومی؛ از یک ابزارِ تبلیغاتی به یک «معمارِ اعتماد» در قلبِ سازمان که وظیفه‌ی پیوندِ میانِ بدنه و مدیریت را بر عهده دارد.

با هم این تحلیلِ تأمل‌برانگیز را می‌خوانیم و در پایان، به این پرسشِ کلیدی فکر می‌کنیم: بزرگترین شکافِ ارتباطی در سازمانِ ما، شنیده نشدنِ صدایِ کارکنان توسط مدیران است یا ترجمه نشدنِ اهدافِ سازمان برای کارکنان؟»

مدیران موفق سازمان‌ها در دنیای امروز اهمیت ویژه‌ای به روابط عمومی سازمان خود می‌دهند.

مدیران به منظور حفظ جایگاه سازمان تحت مدیریتشان و پیشی گرفتن از رقبا، روابط عمومی را به کار می‌گیرند تا در تعامل با جامعه، کنش‌ها و واکنش‌های مخاطبین سازمان متبوع خود را زیر نظر داشته و رفتار، تولیدات، خدمات، مزیت‌ها و برتری‌های سازمان خود را به جامعه نشان دهند و همچنین با دریافت بازخورد نسبت به اصلاح نقاط ضعف اقدام کنند.

امروزه یک مدیر در سطح عالی سازمان، از یک سو نیاز به شناخت مخاطبان و مشتریان سازمان و رقبا و از طرف دیگر نیاز به شناخت مجموعه امکانات انسانی و مادی خود دارد.

این شناخت، محصول بالندگی و شکوفایی یک روابط‌عمومی پویاست که می­تواند در حفظ جایگاه و ارتقای سازمان نقش کلیدی داشته باشد.

به صورت خلاصه روابط‌عمومی یک سازمان با دو گروه سر و کار دارد:
گروه‌های برون سازمانی (مردم، دولت، رقبا، وسایل ارتباط جمعی)
گروه‌های درون سازمانی (کارکنان و مدیران)
و قطعا شما به وظایف و نقش های روابط عمومی در هر دو‌ حوزه آگاه هستید.

به نظر من چیزی که امروزه در روابط‌عمومی مغفول مانده نقش درون سازمانی روابط‌عمومی‌ها است.

روابط عمومی در داخل سازمان با دو گروه از افراد در ارتباط است:

گروه اول مدیران و استراتژیست‌های سازمان هستند

این گروه باید از طریق روابط‌عمومی در جریان گرایش‌های افکار عمومی نسبت به سازمان خود و رقبا قرار گیرند و مواضع سازمان‌های رقیب باید برایشان روشن گردد و همچنین از میزان علایق و جدیت کارکنان نسبت به اهداف سازمان مطلع شوند.

بنابراین لازمه کار برای این گروه تحلیل محتوای مطبوعات، رسانه‌های گروهی، گروه‌های فشار سیاسی- اقتصادی، موقعیت بازار، عوامل ذی نفوذ در بازار هدف، تمایلات و گرایشات موجود در بازار و همچنین نظرات و پیشنهادهای کارکنان در مورد سازمان است تا با ایجاد رابطه مستمر و منطقی بین کارکنان و مدیران و ایجاد محیطی صمیمی و دوستانه در روابط کاری در راستای تحقق اهداف سازمان قدم برداشت.

گروه دوم؛ کارکنان سازمان هستند

ارائه و تبیین اهداف و سیاست‌ها و تحلیل اخبار و رویدادهای سازمان، ایجاد ارتباط چهره به چهره مدیران و کارکنان به منظور کسب تفاهم بیشتر و اشتراک مساعی و ترغیب کارکنان در راستای تحقق اهداف سازمانی از وظیفه روابط‌عمومی است.

این گروه باید از طریق روابط‌عمومی در جریان خدمات سازمان خود و مقایسه آنها با خدمات رقبا قرار گیرند و اهداف سازمان‌ باید برایشان روشن گردد تا بتوانند هر چه بهتر در راستای تحقق اهداف سازمان تلاش کنند.

به نظر شما پاشنه آشیل امروزه روابط‌عمومی‌ها در ایران چیست؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌های تخصصی روابط عمومی به کانال پی آر در «بله» بپیوندید …