یکصد و نود و سومین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شدزمانِ شنیدنِ مردم؛ گذار از افراط به عقلانیتطاهره عبدالهی سرپرست روابطعمومی شرکت دماوند انرژی عسلویه شداطلاعیه روابطعمومی دولت درباره حاشیههای اظهارات قائمپناهکارکنان؛ رسانههای فراموششده سازماناطلاعیه روابط عمومی بانک مرکزی درباره فعالیت شعب بانکهاروابط عمومیهای استان بوشهر تجهیز و توانمند میشوندمحمود سلطانآبادی مدیر روابط عمومی بیمه معلم شداطلاعیه مهم روابط عمومی وزارت کار درباره تعطیلیهای هفته آیندهدر نشست شورای هماهنگی روابطعمومی دستگاههای اجرایی چه گذشت؟هیئت علمی و داوران جشنواره روابط عمومی «رِسا» مشخص شدبازتعریف مأموریت روابطعمومی در عصر روابطعمومی استراتژیکتشریح برنامههای جدید هلدینگ تاپیکو در حوزه روابط عمومیضرورت حضور فعال روابط عمومی دستگاهها در شبکههای اجتماعینسیم شاهمنصوری مدیر روابطعمومی بیمه تعاون شدمهرداد رضائی سرپرست حوزه مدیریت و روابطعمومی بانک ملی شدنقش میمها؛ پیشرانهای پنهان افکار عمومی در عصر دیجیتالآمار خبر، معیار نادرست برای سنجش عملکرد روابطعمومی استبحران خاموش در روابط عمومی ایرانواکنش روابطعمومی فدراسیون فوتبال به حذف تیم ملی ایرانآژانس بورسون جایزه بزرگ روابطعمومی کن را از آن خود کردجشنواره کن ۲۰۲۶ برندگان روابطعمومی و رسانه را معرفی کردچرا روابطعمومی بر اصلاحات واقعی اولویت دارد؟روایتگری حرفهای؛ حلقه مفقوده توسعه پایدار صنعتشماره ۳۰ ماهنامه «راهبرد ارتباطات و روابط عمومی» منتشر شدمهارتهای لازم برای موفقیت روابطعمومیهای جوانسایتهای دانشگاهی نباید آلبوم عکس مدیران باشنددرگذشت جن اسنید مدیر برجسته روابط عمومی صنعت تبلیغاتداستان موفقیت یک دانشجوی روابط عمومی در دانشگاه ایندیاناآغاز تغییر با انتصاب یک مدیر روابط عمومی آمریکایی در واتیکانتحلیل آینده روابط عمومی، اخلاق حرفهای و اعتماد عمومی در عصر فناوریجدایی تیم روابطعمومی از ترامپ موبایل و تشدید بحران اعتبار برندسرپرست جدید شرکت خدمات ارتباطی رایتل، منصوب شدامیر سرتیپ اصغر زبرجدی مدیرکل روابطعمومی وزارت دفاع شدهوش مصنوعی و سوتی عربی روابط عمومی جدید بیمه دانامدیر روابطعمومی کشت و صنعت اشراق در جمع استعدادهای برترروایت یک راهبرد ارتباطی از بزرگترین عرضه اولیه صنعت پتروشیمیغافلگیری دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزادنقش روابط عمومی، هنر سکوت استراتژیک در روزهای پرالتهابهشدارِ ارتباطی هادی خانیکی استاد برجسته ارتباطات به مسئولانتعیین نرخ دستمزد خدمات «رسانه و ارتباطات تئاتر» در سال ۱۴۰۵سرعت، خلاقیت و امکان تحلیل دادهها، ضروریات روابط عمومیشفیعی طهران مسئول روابط عمومی IKN شدنخستین هماندیشی رسانه و روابط عمومی هرمزگان برگزار شدمدیر روابط عمومی شرکت پشتیبانی امور دام کشور منصوب شدمعدن در عصر روایت؛ وقتی ارزشآفرینی بدون اطلاعرسانی دیده نمیشودتپسل پلتفرم رپورتاژ آگهی «پابلیکا» را خریداری کردرِسا؛ رقابت روابطعمومیهای سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهراناطلاعیه روابط عمومی تامین اجتماعی در خصوص بازنشستگانعدالت اجتماعی، مسیر تازه روابطعمومی در بنگاههای تجاری است
به گزارش پی آر؛این پژوهش نشان میدهد که بسیاری از کارکنان جهان نهتنها مشارکت فعالی در کار خود ندارند، بلکه از رفاه روانی و جسمی مناسبی نیز برخوردار نیستند؛ مسئلهای که میتواند به چالشی اساسی برای رهبران سازمانها در سطح جهانی تبدیل شود.
تنها ۲۱٪ از کارکنان جهانی اعلام کردهاند که در محیط کار مشارکت فعال دارند. در مقابل، ۶۲٪ از کارکنان درگیر کار نیستند و ۱۷٪ نیز بهطور فعال بیانگیزهاند. این آمار نشان میدهد که اکثریت نیروی کار در جهان یا از کار خود دلزدهاند یا احساس تعلقی به محل کار ندارند. همچنین، ۵۸٪ از شرکتکنندگان عنوان کردهاند که در زندگی شخصی خود دچار دشواری هستند، در حالیکه تنها ۳۳٪ وضعیت مطلوبی داشته و ۹٪ نیز در رنجاند. اکثر کارکنان گفتهاند که کار نقش تعیینکنندهای در ارزیابی کلی آنها از کیفیت زندگی ایفا میکند.
از سوی دیگر، گزارشها نشان میدهد که ۴۰٪ از کارکنان در سطح جهان احساس استرس دارند. این آمار در برخی مناطق به شکل قابل توجهی بالاتر است: ایالات متحده و کانادا با ۵۰٪، استرالیا و نیوزیلند با ۴۹٪ و شرق آسیا با ۴۸٪. این دادهها بیانگر آن است که حتی در کشورهای توسعهیافته نیز استرس شغلی به یک بحران پنهان تبدیل شده است.
با این حال، در میان این نگرانیها، نشانههایی از امید نیز وجود دارد. ۵۱٪ از پاسخدهندگان معتقدند اکنون زمان مناسبی برای یافتن شغل است. این خوشبینی میتواند فرصتهایی برای بازسازی و بهبود فرهنگ سازمانی فراهم کند؛ بهویژه برای رهبران سازمانهایی که به دنبال افزایش بهرهوری و ایجاد محیطی انسانیتر هستند.
اکثریت نیروی کار جهانی درگیر نیستند و این مسئله نیاز به تحول رهبری، ارتقای فرهنگ سازمانی و حمایت واقعی از رفاه کارکنان را پررنگتر از همیشه نشان میدهد. برای آنکه سازمانها بتوانند در شرایط ناپایدار اقتصادی و اجتماعی تابآور باشند، باید به سرمایه انسانی خود بهعنوان محور توسعه و پایداری بنگرند. بهبود مشارکت شغلی و حمایت از سلامت روانی و جسمی کارکنان، دیگر یک انتخاب نیست؛ بلکه ضرورتی حیاتی برای بقا و موفقیت سازمانهاست.
دیدگاهتان را بنویسید