یکصد و نود و سومین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد
زمانِ شنیدنِ مردم؛ گذار از افراط به عقلانیت
طاهره عبدالهی سرپرست روابطعمومی شرکت دماوند انرژی عسلویه شد
اطلاعیه روابطعمومی دولت درباره حاشیههای اظهارات قائمپناه
کارکنان؛ رسانههای فراموششده سازمان
اطلاعیه روابط عمومی بانک مرکزی درباره فعالیت شعب بانکها
روابط عمومیهای استان بوشهر تجهیز و توانمند میشوند
محمود سلطانآبادی مدیر روابط عمومی بیمه معلم شد
اطلاعیه مهم روابط عمومی وزارت کار درباره تعطیلیهای هفته آینده
در نشست شورای هماهنگی روابطعمومی دستگاههای اجرایی چه گذشت؟
هیئت علمی و داوران جشنواره روابط عمومی «رِسا» مشخص شد
بازتعریف مأموریت روابطعمومی در عصر روابطعمومی استراتژیک
تشریح برنامههای جدید هلدینگ تاپیکو در حوزه روابط عمومی
ضرورت حضور فعال روابط عمومی دستگاهها در شبکههای اجتماعی
نسیم شاهمنصوری مدیر روابطعمومی بیمه تعاون شد
مهرداد رضائی سرپرست حوزه مدیریت و روابطعمومی بانک ملی شد
نقش میمها؛ پیشرانهای پنهان افکار عمومی در عصر دیجیتال
آمار خبر، معیار نادرست برای سنجش عملکرد روابطعمومی است
بحران خاموش در روابط عمومی ایران
واکنش روابطعمومی فدراسیون فوتبال به حذف تیم ملی ایران
آژانس بورسون جایزه بزرگ روابطعمومی کن را از آن خود کرد
جشنواره کن ۲۰۲۶ برندگان روابطعمومی و رسانه را معرفی کرد
چرا روابطعمومی بر اصلاحات واقعی اولویت دارد؟
روایتگری حرفهای؛ حلقه مفقوده توسعه پایدار صنعت
شماره ۳۰ ماهنامه «راهبرد ارتباطات و روابط عمومی» منتشر شد
مهارتهای لازم برای موفقیت روابطعمومیهای جوان
سایتهای دانشگاهی نباید آلبوم عکس مدیران باشند
درگذشت جن اسنید مدیر برجسته روابط عمومی صنعت تبلیغات
داستان موفقیت یک دانشجوی روابط عمومی در دانشگاه ایندیانا
آغاز تغییر با انتصاب یک مدیر روابط عمومی آمریکایی در واتیکان
تحلیل آینده روابط عمومی، اخلاق حرفهای و اعتماد عمومی در عصر فناوری
جدایی تیم روابطعمومی از ترامپ موبایل و تشدید بحران اعتبار برند
سرپرست جدید شرکت خدمات ارتباطی رایتل، منصوب شد
امیر سرتیپ اصغر زبرجدی مدیرکل روابطعمومی وزارت دفاع شد
هوش مصنوعی و سوتی عربی روابط عمومی جدید بیمه دانا
مدیر روابطعمومی کشت و صنعت اشراق در جمع استعدادهای برتر
روایت یک راهبرد ارتباطی از بزرگترین عرضه اولیه صنعت پتروشیمی
غافلگیری دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد
نقش روابط عمومی، هنر سکوت استراتژیک در روزهای پرالتهاب
هشدارِ ارتباطی هادی خانیکی استاد برجسته ارتباطات به مسئولان
تعیین نرخ دستمزد خدمات «رسانه و ارتباطات تئاتر» در سال ۱۴۰۵
سرعت، خلاقیت و امکان تحلیل دادهها، ضروریات روابط عمومی
شفیعی طهران مسئول روابط عمومی IKN شد
نخستین هماندیشی رسانه و روابط عمومی هرمزگان برگزار شد
مدیر روابط عمومی شرکت پشتیبانی امور دام کشور منصوب شد
معدن در عصر روایت؛ وقتی ارزشآفرینی بدون اطلاعرسانی دیده نمیشود
تپسل پلتفرم رپورتاژ آگهی «پابلیکا» را خریداری کرد
رِسا؛ رقابت روابطعمومیهای سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران
اطلاعیه روابط عمومی تامین اجتماعی در خصوص بازنشستگان
عدالت اجتماعی، مسیر تازه روابطعمومی در بنگاههای تجاری استبه گزارش آژانس خبری پی آر؛ طی چهار قرن گذشته، قراردادی نانوشته میان دانشمندان و دولتها شکل گرفته بود: در ازای تولید دانشی که برای توسعه اقتصادی و اجتماعی مفید باشد، دولتها و حامیان دیگر، مشاغل پایدار، حقوق مناسب و اعتبار اجتماعی به پژوهشگران اعطا میکنند. این مدل، مشابه یک کسبوکار تجاری، کارآمد بوده و در بیشتر مناطق جهان تکرار شده است.
با این حال، پژوهش جدید منتشرشده در نشریه مقالات آکادمی ملی علوم (Proceedings of the National Academy of Sciences – PNAS) نشان میدهد این سیستم – متشکل از پژوهشگران، مؤسسات دانشگاهی، نهادهای دولتی، شرکتهای خصوصی و پلتفرمهای انتشار – در سالهای اخیر نشانههای فروپاشی را بروز داده است.
نویسندگان مقاله استدلال میکنند که در مقیاس و تخصص بالای علم امروز، سهم هر بازیگر دیگر بر اساس شایستگی ذاتی کارش ارزیابی نمیشود، بلکه شاخصهای کمی مانند تعداد مقالات منتشرشده، تعداد استنادها، رتبه دانشگاه یا جوایز و افتخارات معیار سنجش هستند. این شاخصها به سرعت به اهداف رقابتی تبدیل شدهاند و رقابت بیمهار و نابرابری فزاینده در توزیع منابع، پاداشها و انگیزهها را بهدنبال داشتهاند.
پره پویگدومنک (Pere Puigdomènech)، رئیس کمیته صداقت پژوهشی کاتالونیا (CIR-CAT)، میگوید: «استفاده از معیارهای عددی برای ارزیابی پروژهها و افراد، جستجوی میانبرها را تشویق میکند.» انواع تقلب شناساییشده شامل خلق پژوهشهای ساختگی، سرقت علمی، و خرید و فروش نام نویسنده و استناد در مقالات است.
شبکهای که صداقت علمی را تهدید میکند
مطالعه نورثوسترن نشان میدهد که این موارد تقلب اغلب رویدادهای جداگانه نیستند، بلکه نتیجه فعالیت شبکههای سازمانیافتهای هستند که بهطور سیستماتیک یکپارچگی علم را تضعیف میکنند.
تیم پژوهش، به سرپرستی لوئیس ا. ن. آماریل (Luis A. N. Amaral)، استاد دانشکده مهندسی مککورمیک (McCormick School of Engineering)، با تحلیل حجم بالایی از دادههای مقالات پسگرفتهشده، سوابق سردبیری و موارد تکرار تصاویر، به این نتیجه رسیده است. منابع داده شامل پایگاههایی مانند وب آو ساینس (Web of Science)، اسکوپوس (Scopus)، پابمد/مدلاین (PubMed/MEDLINE) و اوپنالکس (OpenAlex)، فهرست نشریات حذفشده به دلیل نقض استانداردهای اخلاقی، دادههای وبسایت رتراکشن واچ (Retraction Watch)، نظرات منتشرشده در پابپیر (PubPeer)، و متادیتای سردبیری (نام سردبیران، تاریخ ارسال و پذیرش مقالات) بود.
این تحلیل فعالیت «کارخانههای مقاله» (Papermills) را برجسته کرد؛ سازمانهای غیرقانونی که بهصورت انبوه مقالات بیکیفیت تولید و آنها را، گاه از طریق واسطهها، به دانشگاهیان میفروشند. این مقالات غالباً شامل دادههای جعلی، تصاویر دستکاریشده، محتوای سرقتشده و حتی ادعاهای فیزیکی غیرممکن هستند. آماریل این شبکهها را «سازمانهای مجرمانهای که فرآیند علم را جعل میکنند» توصیف میکند.
پژوهشگران هشدار میدهند که شمار فزایندهای از دانشمندان با این شبکهها همکاری میکنند و علاوه بر خرید مقاله، اقدام به خرید استناد و جایگاه نویسندگی میکنند تا بدون انجام پژوهش واقعی، معتبر جلوه کنند.
برای شناسایی این مقالات، تیم نورثوسترن پروژهای موازی را اجرا کرد که با تحلیل خودکار حوزه مهندسی مواد، مقالاتی را که ابزارهای آزمایش را بهاشتباه گزارش کرده بودند – نشانهای از جعلی بودن پژوهش – شناسایی کرد. این بررسی حتی در نشریات معتبری مانند پلوس وان (PLOS ONE) نمونههایی از تقلب را کشف کرد. همچنین روشی شناسایی شد که طی آن کارخانههای مقاله از عناوین یا وبسایت مجلات منقرضشده سوءاستفاده کرده و مقالات جعلی را با ظاهر معتبر منتشر میکنند.
آماریل توضیح میدهد: «واسطهها همه طرفها را به هم متصل میکنند: کسی که مقاله را مینویسد، کسانی که حاضرند برای نویسندگی پول بدهند، مجلهای که منتشر کند و سردبیرانی که آن را بپذیرند. میلیونها دلار در این فرآیند سرمایهگذاری میشود.»
پژوهشگران پیشنهاد میکنند که با تقویت نظارت بر فرآیندهای سردبیری، توسعه روشهای مؤثرتر برای شناسایی پژوهشهای جعلی، درک بهتر شبکههای تسهیلکننده این فعالیتها، و بازنگری اساسی در سیستم انگیزههای علمی، میتوان این تهدید را مهار کرد.
ریس ریچاردسون (Reese Richardson)، پژوهشگر پسادکتری و نویسنده اول مقاله، هشدار میدهد: «اگر برای مقابله با تقلبهای موجود آماده نباشیم، قطعاً برای مقابله با آنچه هوش مصنوعی مولد میتواند بر ادبیات علمی تحمیل کند، هم آماده نخواهیم بود.» او میگوید: «هیچ تصوری نداریم که چه مطالبی وارد ادبیات علمی خواهد شد، چه چیزهایی بهعنوان حقیقت علمی پذیرفته خواهد شد و چه محتوایی برای آموزش مدلهای آینده هوش مصنوعی استفاده میشود که خودشان مقاله تولید خواهند کرد.»
دیدگاهتان را بنویسید