ابزار تقویت‌کننده یا تهدیدکننده اعتماد؟

به گزارش آژانس خبری پی آر؛ اما پرسش اصلی متخصصان روابط‌عمومی و مدیریت بحران این نیست که آیا هوش مصنوعی جایگزین می‌شود، بلکه این است که چه جایگاهی در حرفه‌ای دارد که اساس آن بر قضاوت انسانی، روابط و اعتماد بنا شده است.

شاشانک بهاردواج، بنیان‌گذار WebX Integrated Marketing Solutions و CommsJobs.in، تأکید می‌کند که هوش مصنوعی تنها مکمل است. او می‌گوید: «ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند در ویرایش محتوا یا بررسی با راهنمای برند کمک کنند، اما هیچ ایده‌ای از ChatGPT واقعاً منحصربه‌فرد نیست.» به باور او، کاربرد اصلی هوش مصنوعی در تسریع تحقیقات و کاهش کارهای تکراری برای نیروهای تازه‌کار است.

سامارپیتا سمدار، مدیر پیشین ارتباطات Bumble، هشدار می‌دهد که روزنامه‌نگاران می‌توانند متن‌های کپی‌شده از هوش مصنوعی را تشخیص دهند. او می‌گوید: «هوش مصنوعی نقطه شروع است، اما روایت اصیل از تجربه و سخت‌کوشی می‌آید. داستان‌سرایی واقعی، لایه‌مند و وابسته به قضاوت انسانی است.»

تینو چریان آبراهام، مدیر روابط‌عمومی جهانی در UST، نیز روابط شخصی را قلب این حرفه می‌داند: «من هر هفته با روزنامه‌نگاران دیدار می‌کنم. روابط‌عمومی بیش از پیام‌رسانی، درباره اعتمادسازی و ارتباط انسانی است.» به اعتقاد او، در مدیریت بحران، قضاوت انسانی غیرقابل‌جایگزین است.

دیپشیکا دارما راج، مدیرعامل Burson Group India، بر نقش شخصی‌سازی مسئولانه تأکید می‌کند. او می‌گوید: «هوش مصنوعی می‌تواند پیام‌ها را برای بخش‌های خاص تنظیم کند، اما لحن، زمینه و تفاوت‌های فرهنگی را درک نمی‌کند.» او آینده را در مدل همکاری انسان و هوش مصنوعی می‌بیند.

وینیت هاندا، مدیرعامل zzen، صریح است: «محتوای تولیدی هوش مصنوعی اغلب قابل‌تشخیص، کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی است. اما این شیطان اجتناب‌ناپذیر است و ما باید یاد بگیریم چگونه آن را مدیریت کنیم.» او تأکید می‌کند که شخصی‌سازی با ارتباط برابر نیست و «جادو همچنان در تعامل انسانی است».

کارشناسان بر یک نکته توافق دارند: هوش مصنوعی می‌تواند سرعت ببخشد، دقت ایجاد کند و تحلیل ارائه دهد، اما در لحظات بحرانی که اعتماد و ظرافت مطرح است، انسان جایگزین‌ناپذیر است. به گفته دارما راج: «آینده روابط ‌عمومی با ترکیب توانایی پیش‌بینی و پردازش هوش مصنوعی با تجربه و قضاوت حرفه‌ای شکل می‌گیرد.»