مرتضی بهنام، پژوهشگر و کارشناس علوم ارتباطات، در یادداشتی تحلیلی و اختصاصی به آژانس خبری پی آر با تأکید بر این موضوع می‌نویسد: تحولات فناورانه در دو دهه اخیر، معادلات سنتی ارتباطات را دگرگون کرده است.

روابط عمومی که در ادبیات از آن به عنوان “هنر هشتم” نیز یاد می‌شود​، نقشی اساسی در دنیای ارتباطات و مدیریت تصویر سازمان‌ها و افراد دارد. در عصر اطلاعات و ارتباطات کنونی، کمتر سازمان یا نهادی را می‌توان یافت که روابط عمومی فعالی نداشته باشد.

در روزهایی که جامعه با ناملایمات معیشتی و اقتصادی دست‌ و‌ پنجه نرم می‌کند و صدای مطالبات مردم از متن جامعه به گوش می‌رسد، روابط عمومی‌ها در آزمون بزرگ مسئولیت اجتماعی قرار دارند.

روابط‌عمومی در معنای سنتی آن سال‌هاست که در پیله‌ی گزارش‌گریِ یک‌سویه محبوس مانده و به جای آنکه طبق نظریه کنش ارتباطی «یورگن هابرماس»، بسترساز تفاهم و زیست‌جهان مشترک باشد به ویترینی برای بازنمایی انتزاعی موفقیت‌ها بدل گشته است.

مدیرکل روابط عمومی دفتر رئیس جمهور در مطلبی نوشت: دولت چهاردهم در شرایطی دشوار و بی‌سابقه آغاز به کار کرد؛ وضعیتی که حاصل سال‌ها انباشت بحران‌های اقتصادی، اجتماعی، محیط‌زیستی و فشارهای بین‌المللی است.

تحولات شتابان فناوری در یک دهه اخیر، ساختار رسانه‌ها را دگرگون کرده و جهانی را پدید آورده است که در آن تلویزیون دیگر یک وسیله پخش نیست؛ بلکه زیست‌بومی چندمنظوره است.

جشنواره جهانی فیلم فجر با عبور از فراز و نشیب‌های بسیار به پایان رسید. بد یا خوب، در تقویم سینمایی ایران، با همه "دستاوردها و چالش‌ها"، ماندگار شد و شیراز به عنوان میزبان این رویداد در شرایط سخت اقتصادی کشور، همکاری خوبی را به نمایش گذاشت.

از روزگاری که مردم فلات ایران، بی‌هیچ عنوان رسمی برای "مسئولیت اجتماعی" دست به ساخت قنوات و تقسیم عادلانه‌ی آب زدند، تا هنگامی که وقف، نذر و آیین‌های همکاری جمعی در فرهنگ‌های محلی گسترش یافتند، نوعی حسِ مسئولیت نسبت به جمع، همواره موتور محرک پیشرفت اجتماعی بوده است.