در استان گلستان، اگر از مدیران دستگاه‌های اجرایی درباره روابط عمومی سؤال کنید، تقریباً همه بدون مکث یک جمله مشترک می‌گویند: «روابط‌عمومی مهم است». جمله‌ای آشنا، رسمی و البته تکرارشونده که سال‌هاست در جلسات، سخنرانی‌ها و گزارش‌ها شنیده می‌شود.

روابط‌عمومی در شرایط بحران و جنگ نقش حیاتی در مدیریت افکار عمومی، حفظ اعتماد اجتماعی و هدایت جریان اطلاع‌رسانی ایفا می‌کند.

حال و روز پدیده‌ای به نام روابط‌عمومی در ایران، به شکلی عجیب با سیاست‌ها، اخلاق و رفتار دولت‌ها گره خورده است.

بیانیه انجمن روابط عمومی ایران به مناسبت روز روابط عمومی در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ بر نقش راهبردی روابط عمومی‌ها در مدیریت ارتباطات اجتماعی، جنگ رسانه‌ای و تقویت اعتماد عمومی تأکید می‌کند.

مدیرکل حوزه معاونت اجرایی و سرپرست نهاد ریاست جمهوری با تاکید بر اینکه جامعه امروز ایران با مساله «فرسایش اعتماد عمومی» روبه‌روست، گفت: ماموریت اصلی روابط عمومی‌ها در شرایط کنونی، ترمیم پیوند میان واقعیت‌های اجتماعی و روایت‌های رسمی است.

  بیشتر فعالان روابط‌عمومی به این دلیل شکست نمی‌خورند که تنبل یا بی‌استعدادند، آن‌ها شکست می‌خورند چون با «خلبان خودکار» کار می‌کنند؛ عادت‌های قدیمی را تکرار می‌کنند، پشت واژه‌های پرطمطراق پنهان می‌شوند و فعالیت را با اثرگذاری اشتباه می‌گیرند.

روز ارتباطات و روابط‌عمومی، پیش از هر چیز یادآور این حقیقت است که جامعه انسانی تنها زمانی شکوفا می‌شود که گفت‌وگو جایگزین حذف گردد و رواداری به‌عنوان ارزش بنیادین تعاملات اجتماعی پذیرفته شود.

بزرگ‌ترین و مهم‌ترین رسالت و وظیفه اجتماعی و انسانی روابط عمومی، در این است که بتواند به‌خوبی مردم را ببیند، شنونده خوبی برای آنان باشد و اخبار و اطلاعات را به‌درستی، دقیق و به‌موقع در اختیار مردم قرار دهد.

روابط‌عمومی در سازمان‌های امروزی تنها یک واحد اطلاع‌رسانی نیست، بلکه نهادی راهبردی برای مدیریت ارتباطات، اعتمادسازی و تبیین مأموریت‌های سازمان در برابر افکار عمومی به شمار می‌رود.

روزنامه The New York Times بررسی کرده که چه زمانی مدیران عامل به‌طور گسترده در تبلیغات، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی ظاهر می‌شوند.