کارشناسان حوزه ارتباطات معتقدند در شرایط جنگی، بهره‌گیری از هوش مصنوعی در روابط عمومی و رسانه‌ها دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی راهبردی برای مدیریت افکار عمومی و مقابله با جنگ روایت‌هاست.

روابط عمومی در زمان جنگ، دیگر صرفاً یک ابزار اطلاع‌رسانی نیست؛ بلکه به خط مقدم «جنگ شناختی» تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، نبرد اصلی نه فقط در میدان‌های نظامی، بلکه در ذهن و ادراک مخاطبان شکل می‌گیرد. اینجاست که نقش روابط عمومی از انتقال پیام به مدیریت معنا و شکل‌دهی به واقعیت ادراکی تغییر می‌کند.

در شرایط بحران، آنچه بیش از خودِ واقعیت اهمیت پیدا می‌کند، «برداشت عمومی از واقعیت» است. این همان جایی است که روابط عمومی وارد میدان می‌شود. اگر سازمان‌ها و نهادها نتوانند روایت خود را به‌موقع، شفاف و قابل‌اعتماد ارائه دهند، این خلأ به‌سرعت توسط دیگران پر خواهد شد.

جایگاه روابط عمومی در ایران امروز، در وهله اول، مستلزم پذیرش این واقعیت است که این کشور پیوسته در معرض یک جنگ روایت‌های چندلایه قرار دارد؛ نبردی که برخلاف بسیاری از دولت‌ها، ماهیتی نیمه‌پایدار و دائمی به خود گرفته و نه فقط در اوج بحران‌های نظامی، بلکه به‌صورت مستمر فعال است.

ما به عنوان متخصصان ارتباطات باید از ادبیات حقوقی دقیق برای روایتگری جهانی استفاده کنیم. طبق کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه و پروتکل‌های الحاقی آن، حفاظت از اموال فرهنگی در زمان جنگ یک الزام بین‌المللی است.

در چنین شرایطی نقش روابط عمومی‌ها از یک واحد اطلاع‌رسان ساده، به یک مرجع اعتمادساز ارتقاء پیدا می‌کند. روابط عمومی در شرایط بحرانی، مسئولیت دارد نه‌ تنها پیام سازمان را منتقل کند، بلکه به پالایش، صحت‌سنجی و هدایت جریان اطلاعات نیز بپردازد.

تحولات پرشتاب در عرصه ارتباطات، فناوری‌های نوین، تغییر رفتار مخاطبان و پیچیده‌تر شدن فضای افکار عمومی، روابط‌عمومی را از یک واحد اجرایی به یک نهاد راهبردی تبدیل کرده است. با این حال، واقعیت میدانی نشان می‌دهد که این تحول مفهومی هنوز به‌طور کامل در ساختار مدیریتی و تصمیم‌سازی سازمان‌های ایرانی نهادینه نشده است.

مدیر روابط عمومی نیروگاه رامین اهواز با انتشار یادداشتی به الزامات و اقدامات ضروری برای مدیران این بخش پرداخت.

در شرایط بحرانی و به‌ویژه دوران جنگ، آنچه یک سازمان یا شرکت را فلج می‌کند، گاه نه گلوله‌ها و قطع ارتباطات، بلکه فرار منابع انسانی، افزایش اضطراب عمومی، افت بهره‌وری و حضور نداشتن کارکنان به‌دلیل ترس، شایعه یا بی‌اطمینانی است.

در جهان امروز، جنگ تنها میان ارتش‌ها نیست؛ میان روایت‌ها نیز جریان دارد. در بحران‌های میان ایران، آمریکا و اسرائیل، میدان اصلی نبرد ذهن‌هاست، جایی که افکار عمومی و رسانه‌ها تعیین‌کننده مسیر سیاست و امنیت شده‌اند.