واقعیت این است که در بسیاری از شرکت‌های FMCG، چیزی به نام واحد روابط عمومی عملاً وجود ندارد. این واحد یا به یک بخش اجرایی کم‌اختیار تبدیل شده یا زیر سایه‌ مارکتینگ گم شده است.

در تقویم اجرایی کشور، «تعطیلات» به معنای توقف چرخ‌های خدمت و استراحت بدنه‌هاست؛ اما در قاموس «روابط عمومیِ» پویا، واژه تعطیلی معنایی متفاوت دارد.

تجربه بازار نشان می‌دهد که تبلیغات به تنهایی نمی‌تواند ضامن موفقیت یک برند باشد. مشتری امروز پیش از خرید، به دنبال اعتماد است و این اعتماد بیش از آنکه با تبلیغات ساخته شود، از مسیر روابط عمومی شکل می‌گیرد.

مارشال مک‌لوهان، نظریه‌پرداز برجسته علوم ارتباطات، دهه‌ها پیش رسانه‌ها را به دو گروه «گرم» و «سرد» تقسیم کرد. این تقسیم‌بندی، برخلاف تصور رایج، ارتباطی با جذابیت یا محبوبیت رسانه ندارد؛ بلکه به میزان مشارکت ذهنی مخاطب در دریافت پیام اشاره می‌کند.

انتصاب مدیران غیرمتخصص و ناآشنا با دانش ارتباطات و روابط عمومی نیز این چالش را تشدید کرده و یکی از مهم‌ترین دارایی‌های استراتژیک سازمان را به واحدی کم‌اثر و کم‌انگیزه تبدیل ساخته است.

جنگ‌ها و بحران‌های یک سال اخیر، بار دیگر یک واقعیت مهم را پیش روی همهٔ ما قرار دادند؛ اینکه در لحظه‌های خطر، بزرگ‌ترین سرمایهٔ هر کشوری نه تجهیزات نظامی، نه منابع اقتصادی و نه شعارهای سیاسی، بلکه مردم آن کشور هستند.

امروزه بسیاری از صاحب‌نظران حوزه روابط‌عمومی بر این باورند که تصویر یک سازمان، بیش از آنکه در کمپین‌های تبلیغاتی و پیام‌های رسمی شکل بگیرد، در تجربه‌های واقعی کارکنان و روایت‌هایی که آنان از محیط کار خود بازگو می‌کنند، ساخته می‌شود.

ششمین اجلاس روز جهانی روابط‌عمومی با محور «عصر طلایی روابط‌عمومی استراتژیک» را نباید صرفاً یک رویداد حرفه‌ای یا آیینی در تقویم ارتباطات دانست. این اجلاس، اگر به‌درستی فهم و صورت‌بندی شود، می‌تواند نقطه عزیمت یک گفت‌وگوی جدی درباره تغییر پارادایم در روابط‌عمومی ایران باشد.

در اوج جنگ آمریکا و اسراییل با ایران ویدئوهایی کوتاه تحت عنوان “لگویی” وارد فضای ارتباطی شد که تصویر ادعاهای طرفهای درگیر با کشورمان را به شکلی کارتونی زیر سوال برد .

روابط عمومی در سیر تاریخی خود مسیری طولانی و پر فراز و نشیب را طی کرده است. به گفته گرونیک، تاریخ روابط عمومی چهار مرحله را گذرانیده است: تبلیغات، خبررسانی، ارتباطات یکسویه و ارتباطات دوسویه.