هشتاد و یکمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شرایطی وارد هفته عالی‌رتبه خود می‌شود که جهان بیش از هر زمان دیگری با یک سرمایه کمیاب مواجه است: اعتماد.

هوش مصنوعی دیگر صرفاً یک فناوری در اختیار آزمایشگاه‌ها، شرکت‌های بزرگ یا متخصصان علوم رایانه نیست؛ به‌سرعت به بخشی از زندگی روزمره شهروندان تبدیل شده است.

در دنیای رقابتی امروز، صنعت بیمه بیش از هر زمان دیگری نیازمند اعتمادسازی، اقناع افکار عمومی و حفظ ارتباط مؤثر با بیمه‌گزاران است.

دایان شوارتز، مدیرعامل «ریگان کامیونیکیشنز»، این روزها بیش از هر چیز با هوش مصنوعی و مرزهای تازهٔ فناوری مأنوس است؛ دغدغه‌ای که انجمن روابط‌عمومی آمریکا (PRSA) را واداشت تا نخستین «جایزهٔ زنان تأثیرگذار در نوآوری هوش مصنوعی و فناوری ارتباطات» را به او پیشکش کند.

روابط عمومی نوین، تنها درگیرِ «خبرنامه» و «پوشش خبری» نیست؛ بلکه هنرِ «جایگاه‌سازی» در ذهن مخاطب است.

نهادهای جامعه مدنی، به‌طور طبیعی دارای ارتباطات و شبکه‌هایی از اعضا، ذی‌نفعان و مخاطبان هستند؛ اما روابط عمومی وظیفه دارد این ظرفیت پراکنده را سازمان‌دهی، توسعه و به قدرت اجتماعی تبدیل کند.

طی دو سال گذشته ابزارهایی مانند، CHATGPT, GEMINI, CLAUDE و MIDJOURNEY به تدریج جای خود را در فرایند تولید محتوای رسانه‌های فارسی زبان؛ چه در داخل کشور و چه در بیرون از مرزها باز کرده‌اند.

وقتی صحبت از روابط عمومی می‌شود، اولین تصویری که در ذهن بیشتر مدیران سازمان ها شکل می‌گیرد یک واحد اجرایی است: جایی که خبر تهیه می‌کند، رویداد برگزار می‌کند، محتوا تولید می‌کند و با رسانه‌ها در ارتباط است.

سال‌ها پیش برای یک مصاحبه رادیویی، به عنوان مسئول روابط‌عمومی همراه مدیر سازمان به استودیو رفته بودم. موضوع برنامه و پرسش‌های اصلی از قبل میان برنامه‌ساز و من هماهنگ شده بود و به اطلاع مدیر هم رسیده بود.

روابط عمومی می‌تواند عملکرد واقعی را بهتر توضیح دهد، توجه ایجاد کند، روایت بسازد و در بحران از سرمایه اعتماد سازمان حفاظت کند؛ اما نمی‌تواند تجربه بد مخاطب را برای همیشه با یک روایت خوب خنثی کند. اگر سازمان از پاسخگویی سخن بگوید و مخاطب پاسخ نگیرد، همان تجربه بخشی از برند خواهد شد.