در روزهای بحران، اولین چیزی که افزایش پیدا می‌کند حجم خبر نیست؛ عطش جامعه برای یافتن یک روایت قابل اتکاست.

در سپیده‌دمِ عصرِ دیجیتال، ابزارهای ارتباطی همواره فراتر از یک فناوری ساده، نقش «تغییردهنده بازی» را ایفا کرده‌اند. اما در زیست‌بوم ارتباطی ایران، هیچ پدیده‌ای به اندازه ظهور «تلگرام»، قواعدِ مرسومِ روابط‌عمومی و تعامل با افکار عمومی را دگرگون نکرد.

سال‌هاست که انگشت اتهام به سمت رسانه‌هایی نشانه می‌رود که به جای تولید محتوای حرفه‌ای، چشم به بودجه‌های تبلیغاتی و حمایتی دوخته‌اند. اما آیا همه تقصیر متوجه رسانه‌هاست؟

نسلی که امروز از آن با عنوان «نسل جوان روابط عمومی» یاد می‌کنیم، دیگر صرفاً یک نیروی مستعد و آینده‌دار نیست. بخش قابل‌توجهی از این نسل، سال‌هاست در متن و میدان واقعی روابط عمومی فعالیت کرده، تجربه اندوخته، مسئولیت پذیرفته، با بحران مواجه شده، تصمیم گرفته و برای عملکرد حرفه‌ای خود هزینه داده است.

کلام، از آغاز هستی نخستین تجلی آگاهی و نبض زندگی بود و قلم، نخستین پلی که اندیشه را به جهان مادی پیوند زد. آنجا که خداوند در قرآن کریم سوگند یاد می‌کند: «ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ»، فراتر از اشاره به ابزار مادی قلم، بر ماهیت معناساز نوشتار تأکید دارد.

تقریباً همه پرونده‌های مهم ارتباطی این سال، فارغ از اینکه در صنعت هوانوردی، سلامت، فناوری، خرده‌فروشی یا برندینگ رخ داده باشند، در نهایت به یک مسئله مشترک ختم شدند؛ اینکه سازمان‌ها چگونه می‌توانند اعتماد افکار عمومی را حفظ کنند یا پس از آسیب، آن را دوباره به دست آورند.

روابط‌عمومی به عنوان حلقه واسطه بین سازمان و مردم تلاش می‌کند تا با تدوین استراتژی ارتباطی، از یک سو سازمان را شناخته و به یک درک منصفانه از سازمان، که مبتنی بر رسالت، ظرفیت، مزیت و خدمات است، دست یابد.

هادی شیخ دانشجوی دکترای ارتباطات در یادداشتِ اخیرِ خود در لینکدین، به واقعیتِ تلخ اما راه‌گشایی اشاره می‌کند که اغلب در هیاهوی کمپین‌ها گم می‌شود: تراژدیِ مغفول ماندنِ ظرفیت‌های استراتژیک در درونِ سازمان.

راه‌اندازی رشته کارشناسی «تولید محتوا» در دانشگاه ایالتی آریزونا نشان می‌دهد که آموزش علوم ارتباطات در جهان در حال عبور از الگوی سنتی روزنامه‌نگاری و روابط‌عمومی به سوی زیست‌بوم جدیدی مبتنی بر تولید محتوای دیجیتال، پلتفرم‌ها، اقتصاد تولیدکنندگان محتوا، هوش مصنوعی و ارتباطات راهبردی است.

مهدی نورانی، مدیر ارشد ارتباطات و امور سازمانی یونیلیور ایران، در این یادداشت به بررسی گذار از روابط‌عمومی سنتی به ارتباطات و امور سازمانی مدرن می‌پردازد.