۲۷ اردیبهشت ماه بهانه ای برای قدردانی از تلاش های ارزنده عزیزان فرهیخته عرصه قلم، اندیشه و ارتباطات است. تلاشگرانی که در سرما و گرما با عشق و علاقه روایتگر امید و خودباوری در جامعه هستند.

در استان گلستان، اگر از مدیران دستگاه‌های اجرایی درباره روابط عمومی سؤال کنید، تقریباً همه بدون مکث یک جمله مشترک می‌گویند: «روابط‌عمومی مهم است». جمله‌ای آشنا، رسمی و البته تکرارشونده که سال‌هاست در جلسات، سخنرانی‌ها و گزارش‌ها شنیده می‌شود.

روابط‌عمومی در شرایط بحران و جنگ نقش حیاتی در مدیریت افکار عمومی، حفظ اعتماد اجتماعی و هدایت جریان اطلاع‌رسانی ایفا می‌کند.

حال و روز پدیده‌ای به نام روابط‌عمومی در ایران، به شکلی عجیب با سیاست‌ها، اخلاق و رفتار دولت‌ها گره خورده است.

در دنیای فردا، روابط عمومی دیگر صرفاً ابزاری برای انتشار اخبار از پیش تعیین شده یا مدیریت بحران‌های پیش‌بینی نشده نیست. دوران قرار گرفتن در موضع راهبری صرف به سر آمده است.

روز ارتباطات و روابط‌عمومی، پیش از هر چیز یادآور این حقیقت است که جامعه انسانی تنها زمانی شکوفا می‌شود که گفت‌وگو جایگزین حذف گردد و رواداری به‌عنوان ارزش بنیادین تعاملات اجتماعی پذیرفته شود.

شوربختانه واحد‌های روابط‌عمومی نیز کم‌کاری بزرگی را در زمینه تعریف و انجام پروژه‌های مسئولیت اجتماعی داشته‌اند که معلوم نیست اگر در چنین شرایطی فکر و اندیشه‌ای برای کمک به مردم و میهن وجود نداشته باشد، در زمان عافیت و آسودگی چه نیازی به وجود آنان خواهد بود؟!

بی‌شک این روز تداعی‌گر اهمیت و نقش روز افزون گرافیک تصویری در دنیای ارتباطات می‌باشد که امروزه به قلب تپنده سازمان‌ها در ابعاد گوناگون تبدیل شده است و آینده را با پیشرفت‌های فناوری و تغییرات اجتماعی، وارد دوره‌ای جدید و پویا می‌کند.

تیتر در بحران زودتر از هر توضیحی به چشم می‌رسد؛ جمله‌ای کوتاه که می‌تواند مسیر روایت را بسازد یا دگرگون کند.

بسیاری از سازمان‌ها دارای دفترچه‌های قطور «مدیریت بحران» هستند که در آن‌ها وظایف هر فرد و سلسله‌مراتب اطلاع‌رسانی به دقت تعیین شده است. اما واقعیتِ تجربی نشان می‌دهد که در لحظه وقوع یک بحران واقعی، بسیاری از این دستورالعمل‌ها بلااستفاده می‌مانند.