تیم روابط عمومی باید کارشناس، آگاه و خبره در صنعت، نوع خدمت و فرآیندهای حاکم بر شرکت خود باشد. تمام ذینفعان را بشناسد و بتواند به جای مدیران ارشد سازمان، تولیدات و محصولات را بطور دقیق و جامع تبلیغ و تبیین کند.

مدتی بود که قصد داشتم به بهانه روز ملی ارتباطات و روابط عمومی مطلبی بنویسم و در آن فضای امروز روابط عمومی را موردبررسی و تحلیل قرار دهم و بر اساس مجموعه تجاربی که طی سال‌ها حاصل‌شده است دیدگاه خودم را در مورد جایگاه و نقش روابط عمومی امروز بنویسم.

امروز بیش از هر زمان دیگری، روابط عمومی‌ها باید از چارچوب اطلاع‌رسانی صرف عبور کرده و به سمت مدیریت اعتبار، توسعه گفت‌وگو و تأثیرگذاری هوشمندانه حرکت کنند.

از نوسانات اقتصادی و فشارهای روانی جامعه گرفته تا حوادث بزرگ و موج‌های فشرده اطلاعاتی در فضای رسانه‌ای، همه نشان می‌دهد که مدیریت بحران دیگر صرفاً یک مسئله اجرایی نیست، بلکه پیش از هر چیز یک «مسئله ارتباطی» است.

در قلب تپنده هر سازمانی، روابط عمومی به مثابه نبض ارتباطات عمل می‌کند؛ پلی حیاتی میان درون و بیرون، و بازتاب‌دهنده هویت و استراتژی آن مجموعه. این روزها، این نبض در دستان توانمند بسیاری از زنان می‌تپد.

در هفته ای که با عنوان روابط عمومی نام گرفته، فرصتی مغتنم فراهم می‌شود تا به نقش اثرگذار ارتباطات در پیشبرد امور جامعه، افزایش آگاهی عمومی و تقویت همبستگی اجتماعی توجهی دوباره داشته باشیم.

جهانی که از منطق، داده و الگوریتم آغاز می‌شود و به انسان، اعتماد و مسئولیت‌پذیری می‌رسد. روایتی از مسیری که نشان می‌دهد در عصر هوش مصنوعی، آنچه همچنان ماندگار می‌ماند، اصالت در ارتباط است.

مخاطبان‌ و یا در واقع گردشگران در دوران بحران بیش از هر زمان دیگری به اطلاعات دقیق، واقعی و بدون اغراق نیاز دارند. روابط عمومی‌ها باید از انتشار اخبار هیجانی، تبلیغات غیرواقعی و دعوت مستقیم به سفرهای پرریسک پرهیز کنند.

روابط عمومی یک حرفه، یک دانش و یک هنر راهبردی است. این رشته فراتر از هر کنش سطحی، بر بنیان‌های مستحکم علوم ارتباطات، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی اجتماعی، مدیریت استراتژیک و حتی علم داده استوار شده است.

در عصر حاضر، مرز میان «قدرت نظامی» و «قدرت نرم» به‌گونه‌ای کم‌رنگ شده است که می‌توان گفت جنگ‌های آینده، پیش از آنکه در میدان‌های نبرد فیزیکی رخ دهند، در میدان‌های «ادراک» و «ذهنیت» جریان خواهند یافت.