شوربختانه واحد‌های روابط‌عمومی نیز کم‌کاری بزرگی را در زمینه تعریف و انجام پروژه‌های مسئولیت اجتماعی داشته‌اند که معلوم نیست اگر در چنین شرایطی فکر و اندیشه‌ای برای کمک به مردم و میهن وجود نداشته باشد، در زمان عافیت و آسودگی چه نیازی به وجود آنان خواهد بود؟!

بی‌شک این روز تداعی‌گر اهمیت و نقش روز افزون گرافیک تصویری در دنیای ارتباطات می‌باشد که امروزه به قلب تپنده سازمان‌ها در ابعاد گوناگون تبدیل شده است و آینده را با پیشرفت‌های فناوری و تغییرات اجتماعی، وارد دوره‌ای جدید و پویا می‌کند.

تیتر در بحران زودتر از هر توضیحی به چشم می‌رسد؛ جمله‌ای کوتاه که می‌تواند مسیر روایت را بسازد یا دگرگون کند.

بسیاری از سازمان‌ها دارای دفترچه‌های قطور «مدیریت بحران» هستند که در آن‌ها وظایف هر فرد و سلسله‌مراتب اطلاع‌رسانی به دقت تعیین شده است. اما واقعیتِ تجربی نشان می‌دهد که در لحظه وقوع یک بحران واقعی، بسیاری از این دستورالعمل‌ها بلااستفاده می‌مانند.

در چشم‌انداز مدیریت مدرن، روابط‌عمومی دیگر یک واحد عملیاتی صرف نیست، بلکه به عنوان یک واحد اندیشه‌ورز و استراتژیک تلقی می‌شود که مستقیماً در حفظ سرمایه اجتماعی و انسانی سازمان نقش دارد.

در شرایط پس از هرگونه درگیری نظامی یا تنش بین‌المللی، نقش کارشناسان روابط عمومی و متخصصان امور رسانه‌ای از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌شود. این افراد مسئولیت خطیر مدیریت جریان اطلاعات، تنظیم پیام‌های رسانه‌ای و کمک به ایجاد ثبات و آرامش در جامعه را بر عهده دارند.

در روزهای پسا‌جنگ، روابط‌عمومی بیش از هر زمان دیگری با مفهوم «بازسازی اعتماد» گره می‌خورد. اعتماد، بر خلاف تصور، چیزی نیست که با بازگشت اینترنت یا افزایش تبلیغات به‌سرعت ترمیم شود.

روابط عمومی می‌تواند به عنوان یکی از ارکان مدیریتی، نقشی کلیدی در شکل‌دهی ارتباط مؤثر میان شرکت‌های بیمه و مشتریان ایفا کند و زمینه‌ساز تقویت سرمایه اجتماعی و وفاداری مخاطبان باشد.

نقش روابط عمومی‌ها در مدیریت صحیح جریان اطلاعات بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا می‌کند، در چنین موقعیت‌هایی، نحوه اطلاع‌رسانی و تعامل سازمان‌ها با افکار عمومی می‌تواند تعیین‌کننده باشد؛ به‌گونه‌ای که یک تصمیم ارتباطی درست می‌تواند از گسترش بحران جلوگیری کند

در پی رخدادهای روز شنبه در ماهشهر و شلمچه، آنچه از منظر رسانه‌ای اهمیت ویژه دارد، نحوه‌ی روایت و مدیریت افکار عمومی است. این دو رویداد، به دلیل ارتباط با دو نقطه‌ی حساس یعنی زیرساخت صنعتی و گلوگاه مرزی، از همان ابتدا توجه افکار عمومی را به خود جلب می‌کنند و نیازمند اطلاع‌رسانی دقیق، شفاف و مسئولانه هستند.