روابط‌عمومی در ایران در آستانه یک چالش بنیادین ایستاده است؛ چالشی که نه از بیرون، بلکه از درون آن را تهدید می‌کند: ناتوانی در معرفی و اثبات ارزش خود. سال‌هاست که فعالان این حوزه، به‌جای تمرکز بر نمایش مؤثر دستاوردهای حرفه‌ای، گرفتار ساختارهای کهنه سازمانی، کیش شخصیت، و نادیده‌گرفتن ضرورت نشان درونی و ارزش حرفه‌ای ذاتی که در فلسفه وجودی هنر هشتم نهفته است شده‌اند.

تعریف روابط‌عمومی و ارتباطات در دنیای امروز به واسطه تکثر عقاید، بسترهای رسانه‌ای متفاوت و شیوه‌های گوناگون ارائه خدمات به جامعه و مردم، چندلایه و پیچیده شده است.

شاید تنها واحد سازمانی که هفت روز هفته و تمام بیست و چهار ساعت شبانه روز بیدار و مشغول کار و تعطیل بردار نیست، روابط عمومی باشد. شاید تنها واحد سازمانی که از قبل تولد تا بعد مرگ هم با شما کار دارد، روابط عمومی باشد.

 یکی از مهم‌ترین چالش‌های موجود در عرصه ارتباطات، ضعف در برقراری ارتباط دوسویه مؤثر میان روابط‌عمومی‌ها و رسانه‌هاست. متأسفانه برخی مسئولان روابط‌عمومی در ایفای نقش خود در این حوزه ضعیف عمل می‌کنند، در حالی‌که از سوی دیگر نیز برخی خبرنگاران هنوز شناخت دقیقی از وظایف و جایگاه روابط‌عمومی ندارند.

۲۷ اردیبهشت، روزی برای گرامیداشت پدیده‌ای است که بیش از آن‌که یک شغل یا تخصص باشد، یک رؤیاست.

هفته‌ی روابط‌عمومی (27 اردیبهشت تا2 خرداد) در ایران به فرصتی برای گرامی‌داشت حرفه‌ی روابط‌عمومی و تاکید بر اهمیت ارتباطات سازمانی تبدیل شده است. هر سال در آستانه‌ی این هفته، نهادها و تشکل‌های مختلف برنامه‌ها، شعارها و نام‌گذاری‌های ویژه‌ای را برای روزهای آن اعلام می‌کنند.

رشد اقتصادی پایدار، تحول دیجیتال، چالش‌های اخلاقی و کمبود نیروی انسانی ماهر از مهم‌ترین مسائلی هستند که در جدیدترین گزارش جهانی سازمان بین‌المللی مشاورۀ ارتباطات (ICCO) در مورد صنعت روابط‌عمومی بررسی شده‌اند. این تحلیل، تصویری جامع از تغییرات کلیدی و روندهای تأثیرگذار بر آیندۀ روابط‌عمومی در جهان ارائه می‌دهد.

یک مدرس دانشگاه نوشت: در دنیای پرچالش روابط عمومی، دو مفهوم کلیدی وجود دارد که بر کارایی و اعتبار سازمان‌ تأثیرگذار است: اخلاق حرفه‌ای و امنیت شغلی. اهمیت هر یک می‌تواند تأثیرات چشمگیری در ارتباطات درون و برون سازمان و همچنین جایگاه و سرنوشت روابط‌عمومی داشته باشد.